Τώρα πια ο δρόμος του σχοινοποιείου έμεινε ορφανός ……
Εφημερίδα
Παρουσία του γ.γ του υπουργείου ανάπτυξης κ. Χατζηκωνσταντίνου (ο οποίος όμως αποχώρησε στα… μισά της παρέλασης) των βουλευτών κ. Σιδηρόπουλου και Τόλκα, του αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας κ. Καραπαναγιωτίδη, του Διοικητού του Β΄ΣΣ Ανγου κ. Τόπη, του δημάρχου Νάουσας κ. Καραμπατζού, της δημάρχου Βέροιας κ. Ουσουλτζόγλου, του διοικητή της ΙΜΠ Υπγου κ. Βερίγου, των περιφερειακών συμβούλων κ. Μπατσαρά, Μπαλτατζίδου και του κ. Σαρηγιαννίδη, δημοτικών συμβούλων, εκπροσώπων των
στρατιωτικών αρχών και των σωμάτων ασφαλείας, εκπροσώπων φορέων και συλλόγων, η Νάουσα τίμησε την Κυριακή 22 Απριλίου την 190η επέτειο του Ολοκαυτώματός της. Το πρωί στον Καθεδρικό Μητροπολιτικό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος τελέστηκε Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία και Δοξολογία προεξαρχόντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονα, Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά και Σιατίστης και Σισανίου κ. Παύλου. Ακολούθως στον χώρο θυσίας των 13 Ναουσαίων ηρωίδων γυναικών, στο βάραθρο των Στουμπάνων, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση για τους ηρωικώς πεσόντες του Ολοκαυτώματος, ο πανηγυρικός της ημέρας από τον κ. Θωμά Μπλιάτκα, ρίψη στεφάνου στο βάραθρο από τον κ. Χατζηκωνσταντίνου και κατάθεση στεφάνων από τους επίσημους στο άγαλμα των ηρωίδων. Την αναπαράσταση της θυσίας έκαναν κοπέλες του «Πυρσού» και της «Αράπιτσας», ενώ έψαλλαν οι χορωδοί του Ωδείου Νάουσας. Τιμές απέδωσαν οι μπάντες της ΦΕΝ και της Δημοτικής Φιλαρμονικής Λαμίας, καθώς και του Β΄ΣΣ. Η πομπή κλήρου και λαού μετέβη κατόπιν στον χώρο του μαρτυρίου των 1241 Νεομαρτύρων της Νάουσας, όπου ακούστηκε μελοποιημένη η ραψωδία του ποιητή μας κ. Μπρούχου για τον χαλασμό της Νάουσας. Οι εκδηλώσεις έκλεισαν με την παρέλαση των πολιτιστικών συλλόγων, των σχολείων, των Προσκόπων, του ΕΟΣ, και ενόπλων τμημάτων ανδρών της Β΄ΜΚ και της Σχολής Δοκίμων Αστυφυλάκων.
Απόσπασμα: http://vimeo.com/40816944
ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ
Πανηγυρικός που εκφωνήθηκε στις 22 Απριλίου 2012 για την 190η επέτειο του Ολοκαυτώματος της Νάουσας, από τον κ. Μπλιάτκα Θωμά, Διευθυντή του ΤΟΕΒ Νάουσας και συγγραφέα του βιβλίου «Νάουσα-Νιάουστα».
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ όλοι μαζί, ευλαβικοί προσκυνητές, σε ένα αιώνιο σύμβολο θυσίας και ηρωισμού, στους καταρράκτες των Στουμπάνων, για να αποδώσουμε τιμή, στους 1241 εθνομάρτυρες και οσιομάρτυρες που κατεσφάγησαν υπέρ πίστεως και πατρίδος από τους Τούρκους κατακτητές του αιμοδιψή Στρατάρχη Αμπού Λουμπούτ, στους ανώνυμους ή επώνυμους αγωνιστές και πολίτες που έπεσαν κατά τη διάρκεια της επανάστασης και τέλος, στις 13 καταδιωκόμενες Ναουσαίες, οι οποίες μην μπορώντας να βρουν διέξοδο, πιασμένες χέρι-χέρι έπεσαν στον καταρράκτη μαζί με τα βρέφη που είχαν στην αγκαλιά τους. Εδώ στο βάραθρο που ξανοίγεται μπροστά μας, διαδραματίστηκε μια κορυφαία πράξη ανθρώπινης αξιοπρέπειας και αυτοθυσίας για την αποφυγή της σκλαβιάς και της ατίμωσης.
Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, στην Ελεύθερη Μητρόπολη των χριστιανών της πέραν του Αξιού Μακεδονίας (όπως αποκαλούσε τη Νάουσα ο Γάλλος ιστορικός Φρανσουά Πουκεβίλλ) και στον τότε μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου, τελούνταν λειτουργία και είχε συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός κατοίκων, οπλισμένων και άοπλων, μικρών και μεγάλων, αντρών και γυναικών. Μετά το πέρας της λειτουργίας, ο πρωτοσύγκελος Ζαχαρίας και ο άρχοντας Ζαφειράκης, προέτρεψαν τους Ναουσαίους στον ιερό υπέρ της πατρίδας και πίστης αγώνα. Η σημαία της λευτεριάς με τον αναγεννώμενο φοίνικα και την επιγραφή «Εν Τούτω Νίκα» από τη μία πλευρά και την επιγραφή «Μάχου Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» από την άλλη, ξεδιπλώθηκε, και σύσσωμοι λαός και άρχοντες την τοποθέτησαν έξω από την εκκλησία. Είναι αδύνατο να περιγραφεί η γενική συγκίνηση που είχε καταλάβει το πλήθος. Και όση ώρα μιλούσαν ο πρωτοσύγκελος Ζαχαρίας και ο Ζαφειράκης, επικρατούσε απόλυτη ησυχία, αλλά όταν ο ιερέας σήκωσε στα χέρια του το ιερό λάβαρο, ο ενθουσιασμός όλων εκδηλώθηκε με ζητωκραυγές, φωνάζοντας ότι με μεγάλη τους χαρά προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να προδώσουν την ελπίδα του Έθνους για απελευθέρωση. Ακόμα και από το γυναικωνίτη ακούγονταν φωνές ενθουσιασμού που έδειχναν το ηρωικό φρόνημα εκείνων που στη συνέχεια θα έγραφαν ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ιστορίας της ελληνικής επανάστασης. Το σύνθημα «με τις σιουσιάρκες θα κυνηγήσουμε το Λουμπούτη και τ’ ασκέρι του» μεταδιδόταν από στόμα σε στόμα, δημιουργώντας ένα απερίγραπτο κλίμα ενθουσιασμού και συγκίνησης.
Η επανάσταση ξεκινά. Στην εκκλησία της Ελεούσης που τώρα αποκαλείται Μοναστήρι του Δοβρά, γίνεται το πρώτο πολεμικό συμβούλιο. Στο συμβούλιο αυτό δε μετείχαν μόνο αρχηγοί και στρατιωτικοί της Νάουσας, αλλά οπλαρχηγοί από τον Όλυμπο και εκπρόσωποι άλλων πόλεων που ετοιμάζονταν να ξεσηκωθούν, όπως από την Καστοριά ο Γιάννης Βαρβαρέσκος, από τη Σιάτιστα ο Νιόπλιος, από την Έδεσσα ο Παναγιώτης Ναούμ και άλλοι από άλλες πόλεις, με θέμα συζήτησης τη γενική εξέγερση όλων των πόλεων, το συντονισμό του αγώνα και την κατάληψη της Βέροιας.
Η πρώτη επίθεση των επαναστατημένων Ναουσαίων γίνεται προς την Βέροια, με σχέδιο που ήταν τέλεια οργανωμένο και η διαθέσιμη δύναμη των 1800 ανδρών ήταν αρκετή για την επιτυχία της αποστολής. Δυστυχώς όμως, κατά τη διάρκεια της επίθεσης, αστάθμητοι παράγοντες και το ότι στα μέσα της νύχτας έμαθαν ότι έφτανε στην πόλη, από τη Θεσσαλονίκη, πολυάριθμο τουρκικό σώμα, τους ανάγκασε να υποχωρήσουν το ξημέρωμα, για να μην περικυκλωθούν.
Μετά την αποτυχημένη επίθεση για την κατάληψη της Βέροιας, οι Ναουσαίοι δεν έχασαν το ηθικό τους, ενίσχυσαν τις θέσεις τους και αισιοδοξούσαν ότι σύντομα θα ερχόταν η βοήθεια που περίμεναν από την ελεύθερη Ελλάδα. Αντί γι’ αυτό όμως πληροφορήθηκαν από τους Ολύμπιους οπλαρχηγούς ότι η βοήθεια δε θα έφτανε ποτέ, εξαιτίας των ανόητων χειρισμών του διορισμένου από τον Δημήτριο Υψηλάντη, αρχηγού της Επανάστασης, Γρηγόρη Σάλα. Οι Ολύμπιοι όμως ήρθαν και βοήθησαν στον αγώνα.
Οι συγκρούσεις των επαναστατημένων Ναουσαίων με τον Τουρκικό στρατό στην περιοχή του Δοβρά, προκάλεσαν τεράστιες απώλειες στο στράτευμα του Αμπού Λουμπούτ. 1300 νεκροί Τούρκοι και πολλοί περισσότεροι τραυματίες έναντι 13 νεκρών και 40 τραυματιών Ναουσαίων, ήταν το αποτέλεσμα που ενεθάρρυνε ακόμη περισσότερο το φρόνημα των επαναστατών. Η επιτυχία αυτή έδωσε μεγάλη χαρά στους επαναστατημένους Ναουσαίους, ειδικά όταν επιστρέφοντας στη Νάουσα ο Καρατάσος, έφερε μαζί του ως τρόπαιο δύο τούρκικες σημαίες.
Ο Αμπού Λουμπούτ, αντιλαμβανόμενος την ισχύ των εμπειροπόλεμων Ναουσαίων και προνοώντας να μην πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις η επανάσταση, επειδή συμφώνα με τις πληροφορίες που του μετέφεραν, η Νάουσα ήταν το κέντρο των επαναστατικών κινήσεων, πήρε απόφαση και στρατολόγησε άτακτα στίφη (βασιβοζούκους), υποσχόμενος σε αυτούς άφθονη και εύκολη λεία. Στη δελεαστική αυτή πρόσκληση του Στρατάρχη ανταποκρίθηκαν πολλοί από της γύρω περιοχές που ήλπιζαν στον εύκολο πλουτισμό, ικανοποιώντας και τις αρπακτικές τους διαθέσεις. Έτσι συγκεντρώθηκαν 10.600 άτακτοι που ενωμένοι με τον τακτικό στρατό ανέβαζαν την τουρκική δύναμη σε 20.600 άνδρες.
Οι επαναστατημένοι Ναουσαίοι, βλέποντας να έρχονται προς αυτούς όλες οι δυνάμεις του Στρατάρχη, υποχώρησαν με τάξη στα υψώματα και τους γύρω λόφους και οχυρώθηκαν στα γνωστά και ασφαλή γι’ αυτούς μέρη της Κουτίχας και της Σμίξης. Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής, προαισθανόμενοι τους κινδύνους που πλησίαζαν, άλλοι έφευγαν και κατευθύνονταν προς τα Γιαννιτσά ή τη Θεσσαλονίκη και άλλοι μέσα στην ασφάλεια που παρείχαν τα τείχη της Νάουσας. Η πόλη ήταν ασφαλής ακόμα και η πολεμική ιστορία των Ναουσαίων παρείχε περισσότερη ασφάλεια σε όλους όσους συγκεντρώνονταν μέσα σε αυτήν.
Οι Οπλαρχηγοί της Νάουσας άμεσα αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να είναι πανέτοιμοι για την ημέρα που ο Στρατάρχης θα έκανε επίδειξη της δύναμής του επιτιθέμενος στην επαναστατημένη πόλη της Νάουσας. Έτσι ομοφώνα αποφάσισαν ότι: α) ο Τάσος Καρατάσος μαζί με τον Φίλιππο Ζαφειράκη θα κρατούσαν και θα υπεράσπιζαν την Κουτίχα, τον Παλιοκαλιά και τα χαμηλά μέρη της Σμίξης. β) Ο Δημήτρης Καραμήτσιος, μαζί με τον Αργύρη Καραμπατάκη τις πλαγιές γύρω από το λόφο της Γάστρας. γ) Ο Δημήτρης Καρατάσος την Πλακένια. δ) Ο Δημήτρης Σιούγκαρης και ο αδελφός του Κωνσταντίνος την περιοχή μεταξύ της Γάστρας και της πλαγιάς του Προδρόμου. ε) Ο Δεληγιάννης Πιτσιάβας τα υψώματα της Ρουντίνας και την κοιλάδα του Γύμνοβου. στ) Ο Γάτσος το μοναστήρι του Προδρόμου και το Κουκούλι. ζ) ο Λάζος Ραμαντάνης με τον αδελφό του, Θωμά, και τον Καμπίτη, το Σπήλαιο, τη Βεροιώτικη, τη γέφυρα στα Μπατάνια και τη γέφυρα στο Κιόσκι. η) Ο Ζαφειράκης με τον Γιαννάκη Καρατάσο την Κούλα, τον πύργο του Ζαφειράκη και μέσα στην πόλη.
Οι εχθροπραξίες και η στενή πολιορκία της πόλης δεν άργησε. Οι Τούρκοι επιτίθενται επανηλλειμένα, αλλά οι προσπάθειές τους δεν καρποφορούν. Οι επιθέσεις αντιμετωπίζονται ηρωικά από τα παλληκάρια της Νάουσας και όλων εκείνων των παλληκαριών που στρατεύτηκαν μαζί τους για την ελευθερία της πατρίδας.
Μπροστά στον κίνδυνο της αποτυχίας και αναλογιζόμενος τις απώλειές του ο Τούρκος Στρατάρχης, προτείνει στον Ζαφειράκη και στους Ναουσαίους να του παραδώσουν την πόλη δίνοντας υπόσχεση για γενική αμνηστία και χάρη για τα όσα είχαν γίνει, μέχρι εκείνη τη στιγμή. Οι Ναουσαίοι αρνούνται. «Δεν πιστεύουμε στα λόγια των Μουσουλμάνων, είμαστε και θα παραμείνουμε επαναστάτες» είναι η απάντησή τους. «Πέτρα στην πέτρα να μην μείνει» διατάζει ο Τούρκος στρατάρχης τους στρατιώτες του και υπόσχεται το 10% από τις περιουσίες των Ναουσαίων στον πρώτο στρατιώτη που θα πατήσει το πόδι του μέσα στην πόλη.
Συνεχείς βομβαρδισμοί και αλλεπάλληλες επιθέσεις…, αλλά η Νάουσα ακόμη βαστάει. Το «Χριστός Ανέστη» έγινε μέσα σε πυροβολισμούς και συρράξεις σε όλο το μήκος του τείχους και των πυλών. Τα ντουφέκια άρχισαν και αχρηστεύονταν από την πολύ χρήση και ελπίδα βοήθειας για τους πολιορκημένους επαναστάτες δεν υπήρχε καμία.
Την Τρίτη μέρα του Πάσχα, δεν έγινε καμία άλλη κίνηση ή εχθροπραξία, πλήρης ησυχία και στασιμότητα. Μόνο τα βήματα των περιπόλων που κινούνταν στους δρόμους της πόλης ακούγονταν μέσα σε αυτή την απόλυτη ησυχία. Πρωτόγνωρο συναίσθημα για τους πολιορκημένους Ναουσαίους που όλες αυτές τις μέρες είχαν συνηθίσει στο καθημερινό και ακατάπαυστο άκουσμα πυροβολισμών και φωνών. Μια αόριστη δυσφορία και αγωνία άρχισε να κυριεύει όλους που προαισθάνονταν ότι κάτι κακό θα συνέβαινε.
Στις πέντε το πρωί, της επόμενης μέρας, ο τουρκικός στρατός περνούσε από την πύλη του Αγίου Γεωργίου κατά εκατοντάδες, σκοτώνοντας όλη την εκεί φρουρά. Ο Διαμαντής Ολύμπιος με τα παλληκάρια του που ήταν εκεί κοντά, ακόμη αντιστέκονταν και πολεμώντας πέρασαν μέσα από τους δρόμους της πόλης και έφτασαν στο μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου. Οι Αδελφοί Σιούγκαρη, που φρουρούσαν στην πύλη του Κιοσκιού, έφτασαν, αμέσως, μαζί με 85 παλληκάρια τους και συγκρούσθηκαν με τους Τούρκους στην πύλη της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Οι περισσότεροι από αυτούς έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι και οι Σιουγκαραίοι, τελικά, οδηγήθηκαν και αυτοί, όπως και ο Διαμαντής, στο μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου. Η πόλη ολόκληρη είχε γεμίσει από Τούρκους στρατιώτες και άτακτα πλήθη πλιατσικολόγων που ακολουθούν πάντα τα επιτιθέμενα στρατεύματα. Αποπνικτικό το κλίμα που επικρατούσε μέσα στην πόλη: φωνές, πυροβολισμοί, κλάματα, κρότοι και ότι άλλο ακολουθεί, όταν αλωθεί μία πόλη από βαρβάρους.
Ένα-ένα τα αμυντικά αναχώματα στην πόλη πέφτουν, στον άγιο Δημήτρη, στο Κιόσκι, στον Πύργο του Ζαφειράκη… Ακολουθεί ηρωική έξοδος και τέλος φωτιά στην πυριτιδαποθήκη.
Οι μάχες συνεχίζονται μέρα νύχτα στους δρόμους, στα καλντερίμια, στις όχθες της Αράπιτσας. Οι γυναίκες της Νάουσας αποδείχθηκαν το ίδιο ηρωικές. 13 Ναουσαίες μετά από καταδίωξη Τούρκων στρατιωτών, θέλοντας να αποφύγουν την ατίμωση που τις περίμενε, εάν συλλαμβάνονταν, προτίμησαν το θάνατο και πιασμένες χέρι-χέρι έπεσαν στον καταρράκτη μαζί με τα βρέφη που είχαν στην αγκαλιά τους. Την ίδια στιγμή που οι σφαγές και οι λεηλασίες συνεχίζονταν μέσα στην πόλη, ο στρατάρχης διέταξε τη σφαγή στο Κιόσκι όλων των αντρών αιχμαλώτων που ήταν ηλικίας μεταξύ των 15 και 65 ετών. Η αποτρόπαια διαταγή, εκτελέσθηκε πιστά. Στους 1241 φτάνει ο αριθμός των σφαγμένων στο Κιόσκι της Νάουσας. Όσοι οδηγούνταν για να θανατωθούν, στην αρχή τους ρωτούσαν το ονοματεπώνυμο, την ηλικία και το επάγγελμά τους, τελευταία και καθοριστικά ρωτούσαν, αν θέλουν να αλλαξοπιστήσουν και να ασπαστούν τον Ισλαμισμό. Σε περίπτωση άρνησής τους οδηγούνταν αμέσως στο δήμιο ο οποίος αφού τους ξεγύμνωνε, τους αποκεφάλιζε μπροστά στο στρατάρχη που καθόταν εκεί και παρακολουθούσε όλη τη σφαγή.
Η σφαγή συνεχίστηκε, τα πάντα λεηλατήθηκαν, κάηκαν, καταστράφηκαν. Χιλιάδες έλληνες σφαγιάστηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά αιχμαλωτίστηκαν για να γίνουν σκλάβοι. Όπως και στην Κασσανδρεία, η πρώτη σφαγή έγινε από τους Τούρκους μέσα στην ορμή της νίκης, αλλά μετά από αυτούς ήρθαν οι Εβραίοι οι οποίοι τους ξεπέρασαν σε φρικαλεότητες, έσφαζαν σα μοσχάρια τους αιχμαλώτους οι οποίοι ήταν άοπλοι και ανυπεράσπιστοι.
Η Νάουσα πάρθηκε…. Μα, σα να μην έφτανε αυτό, ακόμη πενήντα χωριά παραδόθηκαν στις φλόγες και όσους από τους κατοίκους συλλάμβαναν, τους έσφαζαν επιτόπου. Την ίδια τύχη είχαν τα μοναστήρια και τα εξωκλήσια που βρίσκονταν στα περίχωρα της Νάουσας.
Μας πάτησαν, μας χάλασαν τη Νάουσα, την πολυξακουσμένη……, λέει το δημοτικό μας τραγούδι.
Από τα επόμενα χρόνια, μέχρι και σήμερα, ο χαμός και η θυσία της Νάουσας, συμβολίζει για πάντα την αδούλωτη ελληνική ψυχή και ως τέτοιο σύμβολο δεν θα χαθεί ποτε, γιατι τα σύμβολα αυτά είναι που κρατούν ζωντανά τα έθνη και δημιουργούν οράματα για το μέλλον. Θεωρούμε χρέος μας να κρατήσουμε ζωντανά στη μνήμη μας το δοξασμένο παρελθόν μας. Αυτό το χρέος εκπληρώνουμε σήμερα εδώ στο χώρο των Ηρωίδων, επιδεικνύοντας το σεβασμό που οφείλουμε εμείς οι απόγονοι, σε αυτούς που υποχρέωσαν με τις πράξεις και τη θυσία τους να σταθεί με ευλάβεια μπροστά τους όλος ο σύγχρονος κόσμος, που σε ανταπόδοση της θυσίας αυτής, η ελληνική πολιτεία έδωσε τον τιμητικό τίτλο της Ηρωικής πόλης στη Νάουσά μας.
Υποσχόμαστε από τον Ιερό αυτό χώρο των Στουμπάνων, πως η θυσία τους δεν πήγε χαμένη και αν ποτέ χρειαστεί να γράψουμε μια νέα σελίδα στην ιστορία του τόπου αυτού, ως γνήσιοι απόγονοί τους, θα το πράξουμε χωρίς κανέναν δισταγμό.
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου Νάουσα, Νιάουστα, από την ίδρυση μέχρι και το ολοκαύτωμά της (1383-1822)», του συμπολίτη μας, Θωμά Μπλιάτκα, το βράδυ της Τρίτης (17-04-2012), στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εστίας Μουσών.
Το βιβλίο παρουσιάστηκε από τους δημοσιογράφους Χρήστο Μπλατσιώτη και Μιμή Δεινοπούλου, ενώ την επιμέλεια της εκδήλωσης είχε η πολιτιστική εταιρία «Αριστοτέλης».
Χαιρετισμούς απηύθυναν ο δήμαρχος Νάουσας Τάσος Καραμπατζός, ο πρόεδρος της ΚΕΠΑΠ Βασίλης Τζώρτζης και ο πρόεδρος του "Αριστοτέλη" Γιάννης Ευθυμιάδης.
Ο κ. Καραμπατζός συνεχάρη τον Θωμά Μπλιάτκα για το βιβλίο, δηλώνοντας πως η παρουσίαση θα έπρεπε να ενταχθεί στις εκδηλώσεις του ολοκαυτώματος, Ο κ. Τζώρτζης χαρακτήρισε αδελφό του τον κ. Μπλιάτκα, ενώ για το βιβλίο είπε πως είναι "δωρικό, λιτό, ουσιαστικό, βατό, με συνέχεια, με λογική, που δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη, με τη σχετική βιβλιογραφία, να κάνει συγκρίσεις" και "πολύ αξιόλογο". Προέτρεψε μάλιστα τον συγγραφέα να γράψει και δεύτερο.
Από την πλευρά του ο κ. Ευθυμιάδης ευχαρίστησε τον κ. Μπλιάτκα, καθώς τα έσοδα του βιβλίου θα πάνε για τη διάσωση του κτιρίου Μούγγρη, ενώ ο συγγραφέας ανακοίνωσε ότι το βιβλίο διατίθεται ελεύθερα και στο διαδίκτυο. (http://books.google.gr/books?id=S3qdK6x1UMUC&lpg=PP1&hl=el&pg=PP1#v=onepage&q&f=false)
Ο Χρήστος Μπλατσιώτης τόνισε, ότι το βιβλίο, έχοντας ως σημείο αναφοράς του το ολοκαύτωμα της Νάουσας, "σηκώνει μεγάλη κουβέντα", ενώ η Μιμή Δεινοπούλου το χαρακτήρισε "σημαντική και τεκμηριωμένη έρευνα", που μαρτυρά την ιδιαίτερη αγάπη του συγγραφέα για τον τόπο του.
Ο Θωμάς Μπλιάτκας είπε ότι οι λόγοι που τον οδήγησαν στη συγγραφή του βιβλίου ήταν η διαφωνία του με τον Στουγιαννάκη και τον κ. Νίκο Σπάρτση ότι η Νάουσα προδόθηκε από τον Μάμαντη, αλλά και η επιθυμία του να μάθουν την τοπική ιστορία οι νέοι, μέσα από ένα κατανοητό έργο, γραμμένο στη σύγχρονη γλώσσα.
Από πλευράς επισήμων διακρίναμε όπως προαναφέραμε το δήμαρχο Νάουσας Τάσο Καραμπατζό, την περιφερειακή σύμβουλο Δώρα Μπαλτατζίδου, τους Αντιδημάρχους κ. Βαδόλα, Ιτσκάρα και Μαραντίδη, τους δημοτικούς συμβούλους κ. Γιαννούλη, Καρυδά και Τζώρτζη, πρόεδρους πολιτιστικών συλλόγων και πολύς κόσμο.
Μετά την παρουσίαση ακολούθησε σύντομη συζήτηση.
Άρθρο από το site : naousanews.gr Άρθρο από το site : foninaousis.gr
http://www.foninaousis.gr/index.htm?do=news&id=1950
Παρουσία της Ντόρας Μπακογιάννη εγκαινιάστηκαν το περασμένο Σάββατο τα γραφεία του κόμματός της στη Βέροια.
Η πρόεδρος της “Δημοκρατικής Συμμαχίας”, στο περιθώριο των εγκαινίων, είχε επαφές με εκπροσώπους της “Αυθόρμητης Κίνησης Αγροτών”, την δήμαρχο Βέροιας, το Μητροπολίτη κ. Παντελεήμονα κλπ.
Σε δηλώσεις της τόνισε ότι τα κόμματα πρέπει να συνεργαστούν για να βγάλουν τη χώρα, από την κρίση.
Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν παρουσία του πρώην υπουργού Δημόσιας Τάξης κ. Χρ. Μαρκογιαννάκη, του πρώην υφυπουργού κ. Κ. Κιλτίδη, του Ευρωβουλευτή κ. Θεόδ. Σκυλακάκη, του βουλευτή Ηρακλείου κ. Λευτέρη Αυγενάκη, του πρώην Γενικού Γραμματέα των Υπουργείων Εξωτερικών και Γεωργίας κ. Δημ. Κατσούδα, του διευθυντή του πολιτικού της γραφείου κ. Δημήτρη Ζαφειριάδη, του γενικού προϊστάμενου για την Περιφέρεια κ. Θάνου Κούβελο, του τομεάρχη οργανωτικού στην Ημαθία κ. Κων. Χαλιορή που την συνόδευαν, μελών της Τοπικής Ομάδας Πρωτοβουλίας, μελών και φίλων του κόμματος.
Από την περιοχή μας, ήταν ο δημ. σύμβουλος και δικηγόρος κ. Τζώρτζης, ο πρώην πρόεδρος της Τ.Ο. της Ν.Δ. κ. Θωμάς Μπλιάτκας και οι κ.κ. Κώστας Μαλλιάρης, Γιάννης Καραθάνος και Βασ. Μίλης. Λεπτομέρειες στη "Φωνή".
Αναδημοσίευση από το Blog ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ http://eleytheriadhs.blogspot.com/2011/01/etoimo-to-o.html#more
Στο Home συναντήσαμε πριν από λίγο τον οργανωτικό πυρήνα της "Δημοκρατικής Συμμαχίας" στην Ημαθία. Ο υπεύθυνος τομεάρχης του κόμματος της κ. Μπακογιάννης σε Ημαθία, Πιερία και Φωκίδα( δεύτερος από δεξιά) κ. Χαλιορής, μαζί με το δικηγόρο κ. Πασσά από τη Βέροια( πρώτος από δεξιά) και τους κ. Τζώρτζη και Μπλιάτκα, είχαν συνάντηση για να διευθετήσουν τις τελευταίες λεπτομέρειες του οργανωτικού σχήματος της Ημαθίας( σε επίπεδο άτυπης νομαρχιακής επιτροπής), που απ΄ ότι μας δήλωσε ο κ. Χαλιορής, θα ανακοινωθεί μεθαύριο, σε συνέντευξη που θα παραχωρηθεί από τα στελέχη της ΔΗ.ΣΥ στη Βέροια και στην οποία θα παραβρίσκεται και ο βουλευτής κ. Κιλτίδης. Η κ. Μπακογιάννη θα επισκεφθεί το νομό μας τον επόμενο μήνα, ενώ το οργανωτικό συνέδριο του κόμματος θα γίνει 27-28-29 Μαΐου. "Θέλουμε να φτιάξουμε μια ομάδα πρωτοβουλίας που θα περιγράφει την κοινωνική διαστρωμάτωση της Ημαθίας. Ήρθα στο νομό μας πριν από λίγο καιρό για δυο μέρες και τελικά έμεινα πέντε¨" μας δήλωσε ο τομεάρχης κ. Χαλιορής. Περιμένουμε λοιπόν μεθαύριο την ανακοίνωση των ονομάτων του οργανωτικού πυρήνα της Ντόρας Μπακογιάννη στην Ημαθία. Πάντως εκτός του Βασίλη, τη στιγμή της κουβέντας μας είδαμε να χτυπάει το τηλέφωνο του Θωμά. Ποιά τον καλούσε; Όλγα την λένεεεεεεε!!
ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ Κ. ΘΩΜΑ ΜΠΛΙΑΤΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ Κ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ.
Το blog μας δημοσιεύει με μεγάλη χαρά την θέση του κ. Θωμά Μπλιάτκα, ο οποίος είναι πλέον ιδρυτικός μέλος της "Δημοκρατικής Συμμαχίας"του νέου κόμματος που ίδρυσε η κ. Μπακογιάννη. Θεωρούμε ότι στα πλαίσια του διαλόγου που έγινε και θα γίνει, πρέπει οι επιστολές των αναγνωστών μας να είναι επώνυμες. Το κάνει ο Θωμάς, το κάνει και ο Βασίλης Τζώρτζης. Προσωπικά ως άτομο διαφωνώ κάθετα και απόλυτα με τις θέσεις της κ. Μπακογιάννη, από καταβολής της… "αγίας" οικογενείας Μητσοτάκη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα υπερασπιστώ το δικαίωμα του οποιουδήποτε να στηρίζει και να πιστεύει ότι θέλει, σε επίπεδο πάντοτε δημοκρατικής ομαλότητας. Αυτό το κάνει σήμερα ο Θωμάς. Στέκομαι στο πλάι του. Διάλογος λοιπόν ΝΑΙ. Αλλά επώνυμα και χωρίς ύβρεις. Θόδωρος Ελευθεριάδης
Έχοντας διαβάσει προσεκτικά και τα 12 μηνύματα, νοιώθω την ανάγκη για το ακόλουθο σχόλιο.
Όσοι από εσάς νομίζεται ότι οι άναρθρες κραυγές και τα υβριστικά σχόλια αποτελούν μέσα συνδιάλεξης πλανάστε πλάνην οικτράν. Όσοι θεωρείται επίσης ότι η λασπολογία και οι άνευ ουσίας και περιεχομένου κατηγορίες και οι άλλες γκεμπελικές μέθοδοι των οποίων κάνετε χρήση μπορούν να προκαλέσουν οτιδήποτε άλλο πέρα από γέλια, ομοίως. Δεν θα γράψω για να υπερασπιστώ την Μπακογιάννη, εξάλλου δεν το έχει ανάγκη, πρόκειται κατά την ταπεινή μου άποψη για ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο της Ελληνικής πολιτικής σκηνής και έχει το δυναμικό να κάνει πολλά ακόμα, ιδίως τώρα που είναι επιτέλους ελεύθερη, θα της ευχηθώ απλά καλή δύναμη, γιατί πρόκειται να υποστεί πολύ και βρώμικο πόλεμο. Επιστρέφοντας στα παραπάνω σχόλια θέλω να πω ότι οι οργισμένοι ανώνυμοι επιστολογράφοι είναι αυτοί που δεν με πείθουν καθόλου. Είναι αυτοί που τόσα χρόνια είτε ψήφιζαν το Πασόκ που υπερχρέωσε τη χώρα τριπλασιάζοντας το δημόσιο χρέος και ανατινάζοντας τα ταμία, είτε τρέμοντας στεκόντουσαν σούζα στον κάθε δικό μας, είτε καμάρωναν τον Αλαβάνο που έκαιγε την Αθήνα, είτε δίνοντας θεαματικότητες στους Τράγκες, στους Θέμους και στους Τριανταφυλόπουλους. Και τώρα οργίζονται. Την πρόταση τους δεν μας την λένε. Προτιμούν το Πασόκ που με το στανιό και τρομερές καθυστερήσεις παίρνει τα αναγκαία μέτρα, το Σαμαρά με τις λαϊκιστικές μπούρδες, τον Καρατζαφέρη ποιον; Η «πολιτική» οργισμένοι φίλοι μου δεν είναι ένα club therapy που μπορεί να πηγαίνει ο καθένας και να λέει «είμαι ΝΔ και τώρα όλα πάνε καλά»!!
Δεν θα αναφερθώ ξεχωριστά στον κάθε ένα από τους παραπάνω σχολιαστές γιατί στα τόσα χρόνια ασχολίας μου με τα κοινά έχω μάθει να σέβομαι την διαφορετική άποψη, αλλά σαν κάθε υπεύθυνος και σοβαρός άνθρωπος θα απομονώσω τις φράσεις «Βλέπω δυο πρόσωπα που ως ΝΔτες απέτυχαν» και «…..καταλάβει ότι είναι πολιτικοί τυχοδιώκτες και οι δυο!» του σίγουρα φίλου μου που υπογράφει με το ανώνυμο «provlimatikos» και θα του πω ότι «Όχι φίλε μου δεν αποτύχαμε ως ΝΔτες, αντίθετα μάλιστα ήμασταν από τους περισσότερο επιτυχημένους και γι’αυτό άλλωστε μας τιμούσαν οι συναγωνιστές μας ενισχύοντας και συμμετέχοντας πάντα στις επιλογές μας, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ακόμη και σήμερα το σύνολο των ΝΔτων έχουν την εντύπωση πως οι «αποτυχημένοι» είναι στο τιμόνι της Τοπικής Οργάνωσης». Ο επίσης ανέντιμος χαρακτηρισμός «πολιτικοί τυχοδιώκτες» καταρρίπτεται από μόνος του βλέποντας την φρασεολογία και το ήθος του κάθε ένα μας, ΕΓΩ τουλάχιστον ποτέ μου δεν έχω καταφερθεί εναντίων της παράταξης που με τίμησε και υπηρέτησα (όπως έκαναν πολλά από τα νέα επιστρέψαντα μέλη της Τοπικής μας Οργάνωσης), ούτε ακόμη και τώρα που απογοητευμένος από την ανυπαρξία, τον λαϊκισμό και τις συνεχιζόμενες λανθασμένες επιλογές της ηγεσίας της ΝΔ, προσχώρησα σε κάτι νέο που αν μη τι άλλο έχει μπροστά του την ελπίδα.
Υστερόγραφο: Φίλε μου «provlimatike» το προσωπικό μου e-mail είναι mpliatkas@ver.forthnet.gr και θα χαρώ πολύ για μία όμορφη συζήτηση μαζί σου. Και να θυμάσαι το πολύ όμορφο και έξυπνο «Μιλάς ανώνυμα και άρα πίσω από την πλάτη μου; Σημαίνει ότι είμαι πιο μπροστά…… Σχολιάζεις τις επιλογές μου; Σημαίνει ότι είναι πιο
ενδιαφέρουσες από τις δικές σου…. Προσπαθείς να βρεις τα μειονεκτήματά
μου; ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΖΗΛΕΥΕΙΣ!… Συνέχισε αυτό που κάνεις…… ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ !!!!!!!
ΜΠΛΙΑΤΚΑΣ ΘΩΜΑΣ
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα.
Οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’αυτό.
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’ αυτό.
Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών.
Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου.
Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ’ όλες, μια πανδημία!!!Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών.
Και βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο.
Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως.
Μισό εκατομμύριο έναντι 25.
Για ένα λεπτό. Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίπη των πουλερικών;
Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κόκορας», ένας κόκορας με μεγάλο λειρί.
Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamiflú της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες.
Ακόμα και αν το Tamiflú έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού της.
Με την γρίπη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά, κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολάρια.
Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά.
Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίπης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γι’αυτό.
Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guantánamo.
Μόνο για τη γρίπη των χοίρων.
Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»;
Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche.
ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γι’ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamiflú.
- Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamiflú;
- Λοιπόν, είναι 50 δολάρια το κουτί.
- 50 δολάρια το κουτί με τις κάψουλες;
- Πρέπει να καταλάβετε κυρία ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά.
- Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγάλα κέρδη από τον δικό μας πόνο.
Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamiflú.
Ο κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσωπικότητα της αριστερής πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα αμύνης του George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ.
Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τρίβουν τα χέρια τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamiflú. Η πραγματική πανδημία είναι η απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας.
Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που λαμβάνει η κάθε χώρα.
Αλλά αν η γρίπη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απ’ ό,τι λένε τα μέσα ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί τόσο πολύ αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα για την αντιμετώπισή της; Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμάκων σε όλες τις χώρες και ειδικά στις πιο φτωχές. Αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση.
Στην φωτογραφία βλέπουμε την αναμνηστική πλάκα του Τσιάμη Καρατάσου η οποία μεταφέρθηκε από το παλαιό νεκροταφείο του Βελιγραδίου, πάνω στην οποία υπάρχει η παρακάτω επιγραφή στην Σερβική γλώσσα …..
«Ταξιδιώτη, όταν περάσεις από αυτόν τον τόπο, τον τάφο αυτόν προσκύνησε, γιατί εδώ βρίσκεται ήρωας, ήρωας μεγάλης μάχης και ιερής, στην οποία κάθε ευτυχία της Ελλάδας έχει θεμελιωθεί και αν ποτέ πάς και σε εκείνες τις χώρες, όπου ζουν οι αδελφοί Έλληνες, εκεί μακριά, πες τους ότι ξέρουμε να εκτιμούμε τις λαβωματιές των ηρώων, γιατί και η γη αυτή έχει ποτισθεί από αίμα.»
Ναί !!! φίλοι Σέρβοι, είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι ξέρετε να εκτιμάτε τις λαβωματιές των ηρώων, το δείχνουν τα έργα σας, το δείχνουν τα λόγια σας !!! όπως άλλωστε και τα δικά μας έργα ……………… ΝΤΡΟΠΗ !!!!!!!!!!

