Καλοκαίρι 2010 « Θωμάς Μπλιάτκας

Ως ο πιο ζεστός ή ο δεύτερος θερμότερος χρόνος αναμένεται να καταγραφεί το 2010 από τότε που υπάρχουν αρχεία θερμοκρασιών, το 1850, σύμφωνα με τη βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία, τη NASA και την Εθνική Διοίκηση Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ, μια εξέλιξη που αποδίδεται κυρίως στην ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή.
Οι τελευταίοι 12 μήνες υπήρξαν οι θερμότεροι στην ιστορία, σύμφωνα με την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία και οι δεύτεροι πιο ζεστοί, με βάση τα στοιχεία των Βρετανών μετεωρολόγων, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Guardian»…

Μέχρι σήμερα, ο πιο ζεστός χρόνος ήταν το 1998, αν και σύμφωνα με τη NASA ήταν το 2005, όταν οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξήθηκαν εξαιτίας ενός ισχυρού ρεύματος «Ελ Νίνιο», το οποίο θερμαίνει τον Ειρηνικό Ωκεανό και ασκεί αλυσιδωτές επιδράσεις στο κλίμα του πλανήτη.
Εφέτος το «Ελ Νίνιο» ήταν λιγότερο ισχυρό και παράλληλα υπήρξε η επίδραση του ψυχρού ρεύματος «Λα Νίνια». Οι επιστήμονες, έτσι, ανέμεναν ότι οι μέσες θερμοκρασίες του 2010 θα ήταν χαμηλότερες από εκείνες του 1998, αλλά δεν ήταν. Τώρα, σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις, τα δύο χρόνια διεκδικούν με ίσους όρους τον τίτλο του πιο θερμού έτους της Γης. Στις 2 Δεκεμβρίου, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός στη Γενεύη θα δημοσιεύσει τη δική του πρόβλεψη και, σύμφωνα με τους επιστήμονές του, το 2010 θα είναι σίγουρα μέσα στην τριάδα των πιο θερμών ετών στην ιστορία.
Οι μέσες θερμοκρασίες της Γης σήμερα βρίσκονται περίπου 0,8 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προ-βιομηχανικά επίπεδά τους. Το 2010 η θερμοκρασία είναι περίπου μισό βαθμό (0,5) Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1961-1990 και απομένουν δύο ακόμη μήνες στοιχείων για να διαμορφωθεί η τελική εικόνα για φέτος.
Εξάλλου, η τελευταία δεκαετία 2000-2009 συνολικά υπήρξε η πιο ζεστή στην ιστορία. Οι σκεπτικιστές που αμφισβητούν τη σοβαρότητα της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής και τείνουν να αποδίδουν την άνοδο της θερμοκρασίας σε φυσικά αίτια, αντιτείνουν ότι οι θερμοκρασίες έχουν σταθεροποιηθεί κατά την τελευταία δεκαετία. Η Βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία συμφωνεί ότι έχει επιβραδυνθεί ο ρυθμός ανόδου της θερμοκρασίας, αλλά επιμένει ότι αυτό οφείλεται σε φυσικά αίτια και όχι επειδή έχει σταματήσει η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή.
Οι Βρετανοί μετεωρολόγοι παραδέχονται ότι μια σειρά από φυσικούς παράγοντες έχουν παίξει ρόλο, ώστε να «φρενάρουν» προσωρινά την άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Τέτοιοι παράγοντες είναι κυρίως η μείωση της ηλιακής ακτινοβολίας και η μικρή μείωση των υδρατμών στη στρατόσφαιρα, αλλά, από την άλλη, επισημαίνουν ότι υπάρχει σημαντική άνοδος της θερμοκρασίας στην Αρκτική, η οποία δεν καταγράφεται σωστά στα συλλεγόμενα από την περιοχή στοιχεία.
Η επικεφαλής για θέματα κλιματικής αλλαγής, στη βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία, εκτίμησε ότι η θερμοκρασία θα αυξηθεί περαιτέρω στα αμέσως επόμενα χρόνια. «Η μακροπρόθεσμη τάση ανόδου της θερμοκρασίας είναι 0,16 βαθμοί Κελσίου. Στα τελευταία δέκα χρόνια, αυτός ο ρυθμός είχε μειωθεί σε 0,05 έως 0,13. Υπάρχουν αρκετά πράγματα που επηρεάζουν βραχυπρόθεσμα τις θερμοκρασίες. Ένα μεγάλο μέρος της θερμότητας μπορεί να καταλήγει στα βάθη των ωκεανών και δεν έχουμε ιδέα για το τι συμβαίνει εκεί κάτω», όπως είπε.
Η άνοδος της θερμοκρασίας, σύμφωνα με τους κλιματολόγους, θα έχει ως συνέπεια περισσότερες πλημμύρες, πιο πολλούς καύσωνες και αύξηση της στάθμης των θαλασσών. Η διεθνής κοινότητα προσδοκά πρόοδο στη νέα σύνοδο κορυφής του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, που θα αρχίσει σε λίγες μέρες στο Κανκούν του Μεξικού, όμως η αποτυχία της προηγούμενης συνόδου της Κοπεγχάγης μάλλον δεν επιτρέπει μεγάλη αισιοδοξία για κάποια νέα δεσμευτική διεθνή συμφωνία.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ετικέτες Technorati: Ξηρασία,λειψυδρία,ΤΟΕΒ,θερμοκρασία,Νάουσα,κλιματική αλλαγή

Ελούντα… ένα μέρος που λέγεται αλλά δύσκολα περιγράφεται. Ένα μέρος που μόνο ζώντας το μπορείς να το νοιώσεις και μετά… να το ονειρευτείς….

Το τι πραγματικά συμβαίνει στη Χερσόνησο και τα Μάλια είναι μια παράξενη ιστορία και μόνον "ιδίοις όμασι" μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα…. αρνητικό στοιχείο το οτι δεν υπάρχει περίπτωση να βρείς κάποια πινακίδα καταστήματος γραμμένη στα Ελληνικά, οι ίδιοι οι καταστηματάρχες παραδέχονται οτι τα Μάλια είναι Αγγλική αποικία και η Χερσόνησος Ολανδική. …… κατα τα άλλα καμαρώνουν στην λεβεντογένα Κρήτη….

Ανώγεια. Ορεινή κωμόπολη στα όρια σχεδόν των νομών Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Σύμφωνα με την παράδοση, τα Ανώγεια δημιουργήθηκαν από κτηνοτρόφους, στις αρχές του 13ου αιώνα. Υπήρξαν κέντρο επαναστατών στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και πυρήνας αντίστασης κατά της γερμανικής κατοχής στη διάρκεια του τελευταίου πολέμου. Ήταν ένα από τα κύρια μέρη στα οποία οδηγήθηκε και κρατήθηκε από τους αντάρτες απαγωγείς του o Γερμανός στρατιωτικός διοικητής, στρατηγός Φον Κράιπε, πριν φυγαδευτεί στην Αφρική. Σε αντίποινα οι Γερμανοί σκότωσαν (1944) όλους τους άντρες του χωριού και ισοπέδωσαν στην κυριολεξία τα κτίρια, εκτός από την εκκλησία -αφιερωμένη στον Ιωάννη το Βαπτιστή, με αξιόλογες τοιχογραφίες. Τα Ανώγεια ξαναχτίστηκαν μετά τον πόλεμο από τους κατοίκους τους, οι οποίοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την κτηνοτροφία, τη χειροτεχνία και τα υφαντά. Οι Ανωγειανοί -αρκετά διαφορετικοί από τους υπόλοιπους Κρητικούς διατηρούν έντονη την παραδοσιακή μορφή ζωής στην ενδυμασία, τη διατροφή, την ιδιάζουσα γλώσσα που χρησιμοποιούν και ακόμα στις εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής που δεν εννοούνται χωρίς τη συμμετοχή των γραφικών Ανωγειανών τραγουδιστών. Τα Ανώγεια αποτελούν σημείο εκκίνησης για την ανάβαση στον Ψηλορείτη.

Κνωσός

Το μινωϊκό ανάκτορο είναι ο κύριος επισκέψιμος χώρος της Κνωσού, σημαντικής πόλης κατά την αρχαιότητα, με συνεχή ζωή από τα νεολιθικά χρόνια έως τον 5ο αι. μ.Χ. Είναι χτισμένο στο λόφο της Κεφάλας, με εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα αλλά και στο εσωτερικό της Κρήτης. Κατά την παράδοση, υπήρξε η έδρα του σοφού βασιλιά Μίνωα. Συναρπαστικοί μύθοι, του Λαβύρινθου με το Μινώταυρο και του Δαίδαλου με τον Ίκαρο, συνδέονται με το ανάκτορο της Κνωσού.

Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1878 από τον Ηρακλειώτη Μίνωα Καλοκαιρινό. Ακολούθησαν οι ανασκαφές που διεξήγαγε ο Αγγλος Sir Άρθουρ Έβανς (1900-1913 και 1922-1930) και που αποκάλυψαν ολόκληρο το ανάκτορο.

Τα παλαιότερα ίχνη κατοίκησης στο χώρο του ανακτόρου ανάγονται στη νεολιθική εποχή (7000-3000 π.Χ.). Η κατοίκηση συνεχίζεται στην προανακτορική περίοδο (3000-1900 π.Χ.), στο τέλος της οποίας ο χώρος ισοπεδώνεται για την ανέγερση ενός μεγάλου ανακτόρου. Το πρώτο αυτό ανάκτορο καταστρέφεται, πιθανότατα από σεισμό, το 1700 π.Χ. περίπου. Δεύτερο, μεγαλοπρεπέστερο ανάκτορο ανεγείρεται πάνω στα ερείπια του παλαιού. Μετά από μερική καταστροφή γύρω στο 1450 π.Χ.,οι Μυκηναίοι εγκαθίστανται στην Κνωσό. Το ανάκτορο καταστρέφεται οριστικά περί το 1350 π.Χ. από μεγάλη πυρκαγιά. Ο χώρος που καλύπτει ξανακατοικείται από την ύστερη μυκηναϊκή περίοδο μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια.

Στο ανάκτορο της Κνωσού έχουν γίνει ευρείας έκτασης αναστηλώσεις από τον αρχαιολόγο Sir Arthur Evans. Ηταν πολυόροφο και κάλυπτε έκταση 20.000 τ.μ. Εντύπωση προκαλούν η ποικιλία των δομικών υλικών, τα χρωματιστά κονιάματα, οι ορθομαρμαρώσεις και οι τοιχογραφίες που κοσμούν δωμάτια και διαδρόμους. Τις υψηλές τεχνικές γνώσεις των Μινωϊτών επιβεβαιώνουν πρωτότυπες αρχιτεκτονικές και κατασκευαστικές επινοήσεις, όπως οι φωταγωγοί και τα πολύθυρα, η χρήση δοκαριών για ενίσχυση της τοιχοποιίας, καθώς και το σύνθετο αποχετευτικό και υδρευτικό δίκτυο.

Το ανάκτορο αναπτύσσεται γύρω από τη μεγάλη Κεντρική Αυλή, χώρο δημόσιων συγκεντρώσεων. Δεύτερη αυλή, η Δυτική, αποτελούσε την επίσημη πρόσβαση στο ανάκτορο αλλά και χώρο τελετουργιών.

Στη δυτική πτέρυγα εντάσσονται οι επίσημοι χώροι διοικητικών και θρησκευτικών δραστηριοτήτων: το Τριμερές Ιερό, τα Ιερά Θησαυροφυλάκια και οι Υπόστυλες Κρύπτες. Ξεχωρίζει η Αίθουσα του Θρόνου, με τη δεξαμενή καθαρμών και τον αλαβάστρινο θρόνο που πλαισιώνεται από θρανία. Στη νότια πτέρυγα σημαντικότεροι χώροι είναι το Νότιο Πρόπυλο, ο Διάδρομος της Πομπής και η Νότια Είσοδος με την τοιχογραφία του πρίγκηπα με τα Κρίνα. Στην ανατολική πτέρυγα εντάσσονται χώροι κατοίκησης και μεγάλες αίθουσες υποδοχής, με κυριότερες την Αίθουσα των Διπλών Πελέκεων και το Μέγαρο της Βασίλισσας. Σε αυτές οδηγεί το επιβλητικό μεγάλο Κλιμακοστάσιο.

Από τη Βόρεια Είσοδο γινόταν η επικοινωνία με το λιμάνι της Κνωσού. Η Βόρεια Είσοδος πλαισιώνεται από υπερυψωμένες στοές, από τις οποίες η δυτική κοσμείται με την τοιχογραφία του Κυνηγιού Ταύρου.

Μεγάλος λιθόστρωτος πομπικός δρόμος, ο Βασιλικός Δρόμος, οδηγούσε από το Μικρό Ανάκτορο και την πόλη στη βορειοδυτική γωνία του ανακτόρου, όπου διαμορφώνεται υπαίθριος θεατρικός χώρος.

Γύρω από το ανάκτορο εκτεινόταν ο μινωικός οικισμός και, στους λόφους, τα νεκροταφεία. Σημαντικά οικοδομήματα της ίδιας περιόδου είναι: η Νότια Οικία, η Οικία του ιερού Βήματος, το Μικρό Ανάκτορο, ο Ξενώνας, η Βασιλική Επαυλη και ο Τάφος-Ιερό. Από τη ρωμαϊκή Κνωσό σημαντικό οικοδόμημα είναι η Βίλλα του Διονύσου με ψηφιδωτά δάπεδα (2ος αι. μ.Χ.).

Τα πολυάριθμα, εξαιρετικής τέχνης, ευρήματα από το ανάκτορο, αγγεία, σκεύη, ειδώλια, το αρχείο πινακίδων της Γραμμικής Β γραφής, καθώς και τα πρωτότυπα των τοιχογραφιών, φυλάσσονται στο Μουσείο Ηρακλείου.

Το Ρέθυμνο είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού της Κρήτης. Εμφανίζει μεγάλη τουριστική κίνηση κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Κρήτης μετά το Ηράκλειο και τα Χανιά.