Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της εφημερίδας New Europe που βάζει πραγματικά το δάχτυλο επί των τύπων των ήλων.

Ξεκινάει το δημοσίευμα με αναδρομή στο παρελθόν

" Στα τέλη του 2009, η Ευρώπη και ο κόσμος ανακάλυψε ότι η Ελλάδα ήταν μια «απάτη» και «απατεώνας» που ποτέ δεν είχε σταματήσει να σφυρηλατεί τις οικονομικές επιδόσεις της, προκειμένου να απολαύσει τα οφέλη της συμμετοχής σε μια προνομιακή ένωση , σε βάρος των εταίρων της στο ευρώ.
Αλλά πόσο ακριβής είναι αυτή η πραγματικότητα; Λόγω της προώθησης της διεθνούς οικονομικής κρίσης κατά τη χρονική στιγμή, η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων δεν….. ήταν ακριβείς σε εκτιμήσεις του ελλείμματός τους. Για παράδειγμα, με τα προγράμματα σταθερότητας των χωρών αυτών, στις αρχές του 2009, η Βρετανία είχε προβλέψει έλλειμμα 8,2% που έφτασε τελικά το 11,4%, η Ολλανδία προβλέψει πλεόνασμα του 1,2% που κατέληξε να είναι ένα έλλειμμα 5,4% και της Πορτογαλίας προέβλεπαν το έλλειμμα του 3,9% που ανήλθε στο 9,3%.
Ρωτάει η εφημερίδα
Γιατί ήταν η Ελλάδα μόνη της στο εδώλιο του κατηγορουμένου;
Και απαντά
Σε μια περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση στην Ελλάδα δόμησε την προεκλογική εκστρατεία της γύρω από το σύνθημα «Λεφτά υπάρχουν», Σύμφωνα με τις προεκλογικές δεσμεύσεις , ο προϋπολογισμός που συνέταξε η νέα κυβέρνηση για το έτος 2010 περιλαμβάνεται ένα σύνολο χορηγήσεων, όπως οι αυξήσεις μισθών και συντάξεων, αύξηση των δημοσίων δαπανών, το επίδομα αλληλεγγύης και υποσχέσεις για να μην επιβληθούν επιπλέον φόροι.
Επιπλέον, η προηγούμενη κυβέρνηση είχε εκτιμήσει ότι το 2009 έλλειμμα θα μπορούσε να φθάσει τελικά 6-8%, λόγω της κλιμάκωσης της κρίσης, και ως εκ τούτου, σε μια ήδη ταραγμένη εσωτερική πολιτική περιβάλλοντος, κάλεσε για τις εκλογές, ώστε η επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει να λάβει τέτοια μέτρα.
Η εκτίμηση της νέας κυβέρνησης στο τέλος του έτους ότι το έλλειμμα είχε φθάσει τελικά στο 12,7% αποκαλύπτει μια σημαντική διαφορά μεταξύ των εκτιμήσεων. Ωστόσο, η διαφορά αυτή λαμβάνει υπόψη μια σειρά από δαπάνες που πραγματοποιούνται από τη νέα κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες του έτους, ύψους περίπου € 9 δισ. ευρώ, μεταξύ των οποίων ήταν € 1,5 δισ. € Η αξία των επιστροφών φόρων, € 500 εκατ. για το επίδομα αλληλεγγύης, € 1,2 δισ. για την αμφισβητήσιμη χρεών των νοσοκομείων, € 2 δισ. από την απόσυρση ρυθμίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης και € 1,7 δισ. σε έλλειψη εσόδων.
Επιπλέον, ως επικεφαλής του Eurogroup ο Jean-Claude Juncker παρατηρήσε, κάθε αναθεώρηση του ελλείμματος από τη Eurostat, στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν ήταν το αποτέλεσμα παρατυπιών, αλλά και της αναταξινόμησης ορισμένων δημόσιων δαπανών, δηλαδή την ένταξη των ελλειμμάτων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και τις δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.
Ο πρώην γενικός γραμματέας της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδα, Μανώλης Κοντοπυράκης, κατηγόρησε το υπουργείο Οικονομικών της που επιδιώκουν να ασκήσουν αθέμιτη πολιτική επιρροή στη Στατιστική Υπηρεσία, με σκοπό την αναθεώρηση της τελικής 2008 έλλειμμα καθώς και το προβλεπόμενο έλλειμμα για το 2009 , καθώς φαινόταν ότι ήθελαν να δυσφημίσουν την προηγούμενη κυβέρνηση. Παρόμοιες κατηγορίες έγιναν αργότερα από άλλα μέλη της υπηρεσίας. Το θέμα είναι πολύ σημαντικό δεδομένου ότι ένας Αθηναίος Εισαγγελία διεξάγει επίσημη έρευνα σχετικά με αυτούς τους ισχυρισμούς.
Στο τέλος του 2009, οι ελληνικές και οι υπάλληλοι της ΕΕ είχε προειδοποιήσει επανειλημμένως την ελληνική κυβέρνηση ότι το έλλειμμα θα μπορούσε να παρακρατηθεί σε μονοψήφιο αριθμό, αν τα μέτρα είχαν ληφθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Jean-Claude Trichet, έχει στην κατοχή του στοιχεία ‘ότι η τότε κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την αναβολή των αναγκαίων μέτρων παρά τις προειδοποιήσεις της τράπεζας, ενώ ο διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), Dominique Strauss-Kahn, ήταν πεπεισμένος ότι, αν τα μέτρα που έχουν ληφθεί νωρίτερα, η λύση στο πρόβλημα θα ήταν λιγότερο δαπανηρό.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση μεταφέρει η ίδια στις διεθνείς αγορές ότι η Ελλάδα ήταν μια χώρα σε πτώχευση με μια «τεράστια συστημική διαφθορά, πελατειακές σχέσεις, παρασιτική οικονομία, τεράστια ανομία και αυθαιρεσία», ακόμα και συγκρίνοντάς την με του ναυαγίου Τιτανικός, με αποτέλεσμα να εκτοξευθούν στα ύψη sτα preads! Ως εκ τούτου, κατάφερε να μετατρέψει ένα θέμα ελλείμματος όπως στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ σε ένα ζήτημα δανεισμού, γεγονός που οδηγεί την Ελλάδα στο ΔΝΤ.
Η αλήθεια είναι ότι η προηγούμενη κυβέρνηση συνεχώς επεσήμανε την ανάγκη να ληφθούν μέτρα εγκαίρως. Ζήτησε επανειλημμένα μια ευρύτερη συναίνεση με την αντιπολίτευση, δεδομένου λεπτό κοινοβουλευτική πλειοψηφία της από 151 βουλευτές από 300. Τον Μάρτιο του 2009, ο-τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής προειδοποίησε ότι η διεθνής κρίση, και το υπερβολικό χρέος της χώρας, που θέτουν σοβαρές απειλές και έκανε μια μάταιη προσπάθεια να επιτευχθεί συναίνεση επί τη βάσει των περικοπή δαπανών και της συγκράτησης από κόμματα και συνδικάτα.
Τέλος, πήγε στις κάλπες, όταν η αντιπολίτευση κατέστησε σαφές ότι θα καταψηφίσει την επανεκλογή του Προέδρου τον Μάρτιο 2010, προκειμένου να προκαλέσει εκλογές και παρά τη δέσμευση να ψηφίσουν γι ‘αυτόν μετά την ανάληψη της εξουσίας, αυτή είναι μια απόφαση που επρόκειτο να οδηγήσει τη χώρα σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που θα τορπιλίσουν κάθε δυνατότητα για τη λήψη μέτρων.
Είναι επίσης αλήθεια ότι, παρά τις επερχόμενες εκλογές, τόσο σε εθνικό όσο τον Οκτώβριο, και την Ευρωπαϊκή τον Ιούνιο, η προηγούμενη κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα ολοκληρωμένο σύνολο μέτρων σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, το Φεβρουάριο, Μάρτιο και τον Ιούνιο του 2009, συνάντηση κριτική από την αντιπολίτευση ότι, σε περίοδο κρίσης, πρέπει να υπάρξει αύξηση των δαπανών, αντί των περικοπών. Μέρος αυτών των μέτρων ήταν € 28 δισ. πακέτο στήριξης για τον τραπεζικό τομέα, το πρώτο εγκεκριμένο στην Ευρώπη, για την οποία η Ελλάδα συγχαρητήρια από τους εταίρους της ΕΕ, αλλά σκληρά επίθεση από την αντιπολίτευση.
Τον Δεκέμβριο του 2009 , η Ελλάδα πήγε στις αγορές αρκετά πειστικά, όχι μόνο για να καλύψει τις ανάγκες δανεισμού της σε ένα λογικό ποσοστό, αλλά και την εξασφάλιση μιας αποθεματικού ως ένα δίχτυ ασφαλείας για το υπόλοιπο του έτους.
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τα τεράστια συστημικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες που θα έπρεπε να έχουν επιλυθεί πριν γίνουν ανεξέλεγκτες.
Ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα έχει από καιρό υπερβολική και αντιπαραγωγική με γραφειοκρατία, χαμηλή απόδοση, την υπερβολική ρύθμιση και η παρα-οικονομία να γίνει ενδημική. Το υπερβολικό δημόσιο τομέα, καθώς και την αυξανόμενη προμήθειες εξοπλισμών, αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του τεράστιου δημόσιου χρέους. Ελλάδα, μαζί με τις ΗΠΑ και την Τουρκία, είναι στην κορυφή της λίστας των δαπανών των μελών του ΝΑΤΟ για τον εξοπλισμό, ως ποσοστό του ΑΕΠ τους, που κοστίζει περίπου € 6 δισ. και άνω ετησίως.
Και εδώ έρχεται μια προφανή ερώτηση.
Γιατί η Ελλάδα κατηγορούσε μόνη της τον εαυτό της για πλαστογραφία, δωροδοκία και όλα τα υπόλοιπα; Γιατί να φουσκώσειμόνη της το έλλειμμα στο τέλος του 2009; Είναι σαφές ότι, παρά το γεγονός ότι ενημερώθηκε από Έλληνες και ξένους αξιωματούχους σχετικά με την κατάσταση πριν από τις εκλογές, είχε δημιουργήσει προσδοκίες και είχε δώσει υποσχέσεις, για τις οποίες δεν μπόρεσαν να παραδώσουν. Ο πρώην γενικός γραμματέας της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας η Ελλάδα σημείωσε ότι η τεράστια απόκλιση μεταξύ των αρχικών προβλέψεων για το έλλειμμα του 2009 και το τελικό ποσοστό ήταν το προϊόν από δύο παράγοντες: την υπερβολική αισιοδοξία της προηγούμενης κυβέρνησης και την επιθυμία της νέας κυβέρνησης να ρίξει το φταίξιμο στον προκάτοχό της και να κάνει οποιαδήποτε οικονομική ανάκαμψη να φαίνεται πιο εντυπωσιακή.
Δυστυχώς, ο Παπανδρέου απέτυχε να προβλέψει τις επιπτώσεις που θα είχαν στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές όλα όσα έκανε και την καταστροφή που θα προκαλούσε για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αναρτήθηκε από kafeneio στις 1/27/2012 02:12:00 μμ

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε…

***************************************************************
Επίθεση από βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στον Γ. Παπανδρέου μέσα στη Βουλή…
Τι του είπε ο Γ. Μιχελογιαννάκης μόλις τον είδε μπροστά του.
Από τον Στάθη Παλαιολόγο
ΣΥΝΕΒΗ ΤΩΡΑ.
ΜΟΝΟ στο PRESS-GR
Μια απίστευτη επίθεση δέχτηκε πριν από λίγα λεπτά στη Βουλή ο Γιώργος Παπανδρέου.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βρισκόταν στο διάδρομο και πήγαινε προς το γραφείο του όταν διασταυρώθηκε με τον βουλευτή Ηρακλείου Γ. Μιχελογιαννάκη ο οποίος…μόλις τον είδε σταμάτησε και του είπε:
"Είσαι δυσλεκτικός και κομπλεκξικός. Σήκω φύγε….".
Εμβρόντητοι όσοι έτυχε να είναι παρόντες (άλλοι βουλευτές και υπάλληλοι της Βουλής) παρακολούθησαν τη σκηνή και άκουσαν τα λογια του βουλευτή, ενώ ο κ. Παπανδρέου δεν θέλησε να δώσει συνέχεια στο περιστατικό.
Αναρτήθηκε από ThePress.gr στις 2:10:00 μ.μ.
********************************************

27 Ιανουαρίου 2012 2:18 μ.μ.

Ανώνυμος είπε…

www.energoipolitesileias.blogpot.com

27 Ιανουαρίου 2012 4:25 μ.μ.

Ανώνυμος είπε…

ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΜΗΝ ΒΓΑΖΕΤΕ ΤΗΝ ΦΑΤΣΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΗΛΗΘΙΟΥ ΔΙΟΤΙ ΜΑΣ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΑΝΤΕΡΑ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

27 Ιανουαρίου 2012 4:43 μ.μ.

Ανώνυμος είπε…

Να τον χαίρεστε όσοι αδιόρθωτοι τον στηρίζετε ακόμα..

27 Ιανουαρίου 2012 5:19 μ.μ.

		Βόννη 11_15 Ιαν 2012 ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΛΗΨΗ ΟΛΩΝ

Ανεπιφύλακτα σας προτείνω να παρακολουθήσετε και τα παρακάτω sites :

http://www.tripadvisor.com/ReviewPhotos-g983802-d2189251-r115205568-Rhenish_Open_Air_Museum_Kommern-Mechernich_North_Rhine_Westphalia.html

Μία απίθανη θεατρική παράσταση από την “ομάδα Ανταρτών” που δεν πρέπει να χάσει κανείς Ναουσαίος. Στις 28, 29 και 30 Ιανουαρίου 2012

«Η ΠΑΛΙΟΥΦΙΡΜΕΝΗ»

Είναι η πρώτη θεατρική απόπειρα της παρέας μας και της ομά­δας «Ανταρτών» και αισιοδοξούμε να μην είναι και η τελευταία.

Η «Ομάδα Ανταρτών» είναι γνωστή στο ευρύ κοινό της πόλης μας από τις Ποικίλες πολιτιστικές και κοινωνικές δράσεις της όπως το άναμμα του καρτσιούνου, γλέντι σε ρακοκάζανο, κάψιμο στεφα­νιών του Αη Γιάννη του Κλείδωνα κλπ. και κυρίως από τις καρναβαλικές – σατυρικές εκδηλώσεις της.

Το βασικό κίνητρο για τη συγγραφή και παρουσίαση ενός Ναουσαίικου θεατρικού έργου και μάλιστα κωμωδίας ήταν κατ’αρχήν η συμβολή στην προσπάθεια διάσωσης του γλωσσικού μας ιδιώματος. Ενός ιδιώματος που ηχεί στα αυτιά μας σαν η καλύτε­ρη μουσική του κόσμου, μιας και πολλοί από μας γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε με αυτούς τους ήχους. Είναι τα ηχοχρώματα που μας θυμίζουν τη γιαγιά (Νάνα), τον παπού (Νόνη), τους γο­νείς μας και τους θείους μας. Είναι τα χρώματα με τα οποία μπορούμε και θέλουμε να ζωγραφίσουμε τη ζωή μας. Παράλληλα θέ­λαμε να δώσουμε στους συμπολίτες μας την ευκαιρία να χαρούν μια ντόπια Πολιτιστική δημιουργία και να γελάσουν όσο μπορούν λησμονώντας για λίγο τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι μας.

Η «παλιουφιρμένη» είναι η νύφη που έρχεται στη Νιάουστα από τη νότια Ελλάδα δηλ. την Παλιά Ελλάδα όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν. Το ρητό «παπούτσι από τον τόπο σου…» βαθειά ριζωμένο στους περισσότερους ανθρώπους της εποχής οδηγεί σε καχυποψία, προκατάληψη και τελικά σε άρνηση του ενδεχόμε­νου μιας «παλιουφιρμένης» στην οικογένειά τους. Από εκεί λοιπόν απλά αρχίζουν όλα στην ιστορία μας. Καταλήγουν όμως αλλού. Η συνέχεια βέβαια επί σκηνής.

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Ρεπορτάζ και βιντεάκι από την παράσταση στη σελίδα της “Φωνή Ναούσης” http://www.foninaousis.gr/go.asp?do=news&id=3819#.Txx7RqqfF4o.facebook

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=I0QuFzVs53s

ΔΙΑΝΟΜΗ ΡΟΛΩΝ (κατά σειρά εμφάνισης)

Νάνα Γούλου: Πίστη Κεφαλά

Λισσαβούδα: Γεωργία Γυρoύση

Δουξία: Ζαφειρούλα Πιττάκη

Ιφτιμώ: Αυγή Ζιακάκη

Τιλιάλης: Θωμάς Κλώνας

Μούλκας: Αντρέας Tσiτσης – Γιάννης Μιχαλόπουλος

Σουτήρης: Σπύρος Κεφαλάς – Θόδωρος Τορρορής

Δάσκαλος: Γιάννης Κουκούλος

Tζιότζης: Θωμάς Νόλκας

Ρίστους: Γρηγόρης Δήμπαλας

Μαλάκου: Πηγή Μάντσιου – Δεληχρήστου

Κατίνα: Κατερίνα Μητσιάνη

Λένγκου: Σοφία Μόρα

Τούσης: Δημήτρης Τσίτσης

Λίλιαν: Ηλιάνα Τσίλη

Μισέλ: Γιώργος Μακρογιώργος

Μονίκ: Μαρία Τσίτση

Ζαν: Χρήστος Tσiτσης

Εκφωνητής: Κώστας Κουκουσιάνος

Παραμυθάς: Θόδωρος Τορρορής

………………………………………………………………

Υποβολέας: Έλενα Πραντσiδoυ

Mακιγιάζ: Μαρία Νόλκα και Μαρια Σπάρτση.

Κομμώσεις: «Νανά»

Φροντιστές σκηνής: Έφη Κλώνα – Πηγή Δεληχρήστου

Σκηνικά – κοστούμια: Όλη η θεατρική ομάδα.

Επιμέλεια μουσικής-ήχων: Θωμάς Νόλκας – Χρήστος Τσίτσης

Ρυθμιση ήχου: Κώστας Κουκουσιάνος

Φωτισμός: Παναγιώτης Γιάτσης – Θωμάς Γερούκης

Αφίσες – Πρόγραμμα: Θωμάς Νόλκας

Γενική επιμέλεια: Μάκης Καραμίχος – Θωμάς Νόλκας

Σκηνοθεσία: Θωμάς Νόλκας (με τη βοήθεια όλης της ομάδας)

Συνδιοργανωτής: ΚΕΠΑΠ Δήμου Νάουσας

______________________________________________________

ΓΛΩΣΣΑΡΙ

(Αν κάποια λέξη από τις παρακάτω δεν ακουστεί στην παράσταση, σημαίνει ότι οι «ηθοποιοί» ξέχασαν τα λόγια)

Τσιόκανους: Ου μπάστακας

Λέγου τα σιόλια : Γλέπου τα μελλούμενα στου σιόλι αφού πρώτα του γυρίσου απίκουπα.

Νάχτι: Η προίκα. «Πήριν γιρό νάχτι. Λάμουσιν για τα καλά»

Γκαϊρέτι: Υπομονή. Χαρακτηριστικός στίχος: «Σκάσαμι για ένα ιμπρέτι, που δεν κάναμι γκαϊρέτι»

Καμπαρντίζω: Καμαρώνω.

Αξαμώνω: Τσακώνου π.χ. «αξαμώνου του φουκάλι για να φουκαλίσου».

Κιρχανατζής: Ου φράνταλους, ου τζιαναμπέτης. Θηλυκό: Η παλασιάρκου, η ριχταπήδου.

Κίνημα: Τζούρτσαλος ή τσιρλιπιπί ή διάρροια ή «πιλαλώ κι δεν προυλαβαίνου»

Πούρτσιος: «Δουλευταράς> κι καλουταϊσμένους τράγους. Βάτιβιν τις γίδις όταν «έσιρναν» μι πληρουμή. Αντίθιτα μι τους ανθρώπους που πληρώνουν οι άντριδις για τ’ αυτό.

Πουρτσιάλισμα: Του βάτιμα της γίδας απ’ τουν πούρτσιου. Το παράγωγο ρήμα συνήθως στην παθητική φωνή. Πχ. « Πουρτσιαλίστηκιν η γίδα».

Πουρτσιές: Χαρακτηριστική βρωμερή οσμή του πούρτσιου. Έκφραση: «Βρουμούσιν πουρτσιές».

Γιούρος: Ικεί που έκλουθιν του πουτάμι κι ήταν καμπόσου βαθύ για να κουλιουμπήσεις.

Να καζαντίσω: Να αποκτήσω πλούτη. Ειρωνικά να καζαντίσω πλευρίτην δηλ. να κρυολογήσω πολύ άσχημα.

Πουστάβι: Μεγάλος νεροχύτης σχεδόν με πάντα χαλασμένη βρύση, στον οποίο το νερό έτρεχε ασταμάτητα. Άμα βούλουνις την τρύπα, μαζώνουνταν του νιρό κι ήταν καλό για να κρυώνουν τα καρπούζια κι οι μπύρες. (πρόγονος σημερινού ψυγείου)

Τσιατ πατ: Μέσις – άκρις, αργιά κι που.

Ρίχνω στα κάρβουνα: Ξιμάτιασμα μι κάρβουνα. Η ξιματιάστρα ρίχνει τρία αναμμένα καρβουνάκια σι πουτήρι μι νιρό. Άμα του κάρβουνου πλισνήσει κι πάει στουν πάτου δα πει ότι ήταν πουλύ ματιασμένους.

Πισέντγια: Φρούτα απου καταγής. Δύσκουλα να βρεις μουστηρήν για τα’ αυτά.

Μπιλφόρια: Ποικιλία μήλων. Μαζί μι τα ντικουμέργια, τα καρλάτ κι τους μπλακτζέδις..

Δέση: Τη φκιάνουν μι χώμα ικεί που χουρνούν τα αγώγια. Άμα του νιρό χαλάσει τη δέση, άλλους μπαξές μηνίσκει απότιστους κι άλλους γένητι γκιόλι.

Παρλίτσα: Γουμάρα.

Ίνγκλα: Πέτσινου λουρί που κρατούσιν του σαμάρι απανουθιό στου γουμάρι ή του άλουγου.

Μπανιέρες: Ξύλινα κιβώτια, οβάλ σχήματος, με καπάκι Δε ήταν βουλικές για τους ψυγιάτουρις κι τις άλλαξαν μι τις κλούβις.

Ζουβανάς: Πολυχρηστικό, αναδιπλούμενο, οδοντωτό, Καμπυλωτό και αιχμηρό εργαλείο καθημερινής χρήσης ή ενίοτε αθόρυβο επιθετικό ή αμυντικό όπλο. Μπατσέλας.

Μουχεύω: Ευνουχίζω.

Μάκους: Άσπρη παπαρούνα. Του ζουμί της άμα την έβραζις ήταν καλό για τα πουνίντγια. Του έδουναν κι σι μουρά άμα έκλιγαν κι μιρικά έγιναν ζαβαλούδικα απου πουλύν μάκουν.

Ντγιάρικας: Κοινόκτητη λωρίδα γης στα σύνορα δύο χωραφιών ανάμεσα σε δυό αγώγια.

Χατάς: Η ζημιά.

Πλίσνησιν: Έσβησε με χαρακτηριστικό συριγμό.

Πατλάκι: Πρασκάλι. Μτφ. Κεραμίδα.

Νταμπαχανάς: Απροσδιόριστος, κακόφημος μαχαλάς.

παϊαντζίδα: Την πλέγει ου πάιαγκας.

Μπουλμές: Ντουβάρι μι πέτρις κι ξύλα. Άμα έγιρνιν ου μπουλμές γένουνταν σαν παραθύρι.

Ζμπουρνώ: Κουτουλώ.

Πισκίργια: Πετσέτες

Φουρνιτάρις: Λαγάνες.

Πάτιλι: Το παραλίμνιο χωριό Άγιος Παντελεήμων στη Βεγορίτιδα.

Ιρμπάπης: Επιτήδειος, ειδικός, ο επαΐων.

Χάμικου: Αδύνατο τσίπουρο, με λίγα γράδα.

Μαλάκου: Χαϊδευτικό της Αμαλίας και όχι το θηλυκό του μαλ- – α.

Φαλκίδι: Σιδερένιο εργαλείο κοπής ξύλων ιδανικό για να καθαρνούν άκρες για να μη γένουν ρουμάνι.

Μέρος: Χαλές, ή απόπατους, ή αναγκαίο. Περιφραστικά εκεί που «βγάνουν του λιμό τους». Ήταν αυτοκαθαριζόμενος, «πέρα», απάνου απ’του αγώγι.

Φισφισού: Αυτή που ασκαίνητι. Η υποχόνδρια.

Τσίκνα κι αλαφριά: Δύστροπη και ελαφρόμυαλη.

Ιξίκι: Ντέφι (να γένει)

Ματινίτσα: Τυροκομικό υποπροϊόν. Το τυρόγαλο.

Κώλος κι βρακί: Νύχι με κρέας. Ντέντζιρις μι καπάκι. Απόλυτο συνταίριασμα.

Σέγκια: Κοκκαλάκια της άρθρωσης του γονάτου των αιγοπροβάτων με τα οποία έπαιζαν τα παιδιά στο μαχαλά. Χαρακτηριστικές λέξεις του παιχνιδιού: Κάτας, τσούκας, ιτσκιτουτί. Τουν δέξου τουν γιόμουζαν μι καλάι.

Ντούντου: Η μεγαλύτερη σε ηλικία θεία.

Παλαγίζω: Αραδίζω.

Να τζιντιμουθεί: Να εξαφανιστεί, να πάει στα τσακίδια, να πάει στου τζέντιμι τη μάνα.

Ξιστρί: Μεταλλικό εργαλείο για ξύσιμο των ζώων. Μεταφορικά ο αγενής και ανήθικος άνθρωπος. «Μαρή ντιπ ξιστρί γένηκιν ικείνους ου Πίπας»

Τζίβγια: Τα δυο απ’ τα τρία κριματζούλια των αρσενικών θηλαστικών. Σχετικές εκφράσεις: «Τα τζίβια μου ξέρω» ή «Δα πάρεις τα τζίβια μου»

Τζιουιάπι: Εξήγηση, απολογία. Στίχος: «ήρθιν γύριψιν τζιουιάπι, απ’τι μένα τουν ιρμπάπη».

Σιουσιάρκα: Αυτό που μηνίσκει άμα ξισπυρίσουμι μια ρόκα.

Σουλούπι: Ο σωματότυπος

Γκιούμι: Μεταλλικό δοχείο νερού σαν κανάτα. Μεταφορικά: έτσι αποκαλείται ο Ναουσαίος με πολλή αγάπη από κατοίκους των γειτονικών χωριών.

Χαντούμης: Αυτός που δεν τουν τικνάει. Ο μπουμπόλαλας.

Κουπέλι: Εξώγαμο. Έκφραση: «κράτα μαρή του κουπέλι μου να τρέξου στου μαχαλά να πω ότι η Γούλου έφκιασιν κουπέλι!!!».

Χαλίζικος: Ο αυθεντικός, ο κανονικός, ο ομοθαλής.

Ντάρα μαντάρα: Σόδομα και γόμορα.

Ταξιράτι: Συμφορά.

Ουλούρμι: Αρκετά, φτάνει τόσο.

1. Μάθε να κλείνεις το κάθισμα της λεκάνης. Είσαι μεγάλο κορίτσι πια. Αν είναι πάνω, κατέβασέ το. Το θέλουμε ανεβασμένο, το θέλετε κατεβασμένο. Εμάς μάς ακούτε να παραπονιόμαστε όταν το αφήνετε κατεβασμένο;

2. Κυριακή=Σπορ. Είναι όπως η πανσέληνος ή το άλλαγμα της παλίρροιας. Απλά υπάρχουν….

3. Τα ψώνια ΔΕΝ είναι σπορ. Και ΟΧΙ, δεν μπορούμε να το δούμε έτσι.

4. Τα κλάματα είναι εκβιασμός

5. Πείτε μας τι θέλετε…..ας το ξεκαθαρίσουμε: Οι λεπτοί υπαινιγμοί ΔΕΝ πιάνουν, Οι σκληροί υπαινιγμοί ΔΕΝ πιάνουν, Οι προφανείς υπαινιγμοί ΔΕΝ πιάνουν. Απλά πείτε τι θέλετε

6. Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ είναι απολύτως αποδεκτές απαντήσεις σε σχεδόν οποιαδήποτε ερώτηση

7. Καταφύγετε σε εμάς με ένα πρόβλημα μόνο όταν θέλετε την επίλυσή του. Αυτή είναι η δουλειά μας. Η κατανόηση είναι για τις φιλενάδες σας.

8. Ο πονοκέφαλος που διαρκεί 17 μήνες είναι πρόβλημα. Καλά θα κάνετε να συμβουλευτείτε ένα γιατρό.

9. Οτιδήποτε είπαμε 6 μήνες πριν δεν γίνεται δεκτό σαν επιχείρημα. Ουσιαστικά όποιο σχόλιο ειπώθηκε ακυρώνεται 7 μέρες μετά.

10. Αν δεν ντύνεστε σαν τα κορίτσια του «Victoria’s secret» μην περιμένετε να είμαστε σαν τον Ριτζ του «Τόλμη και Γοητεία»

11. Αν νομίζετε πως είστε χοντρές πιθανόν να είστε. Μην μας ρωτάτε.

12. Αν κάτι που είπαμε έχει δύο νοήματα και το ένα σας στεναχωρεί και σας τσαντίζει εμείς εννοούσαμε το άλλο.

13. Μπορείτε να μας ζητήσετε κάτι να το κάνουμε ή να μας πείτε πώς γίνεται. ΟΧΙ και τα δύο. Αν ήδη ξέρετε να το κάνετε καλύτερα τότε, κάντε το μόνες σας.

14. Ότι θέλετε να πείτε, πείτε το κατά την διάρκεια των διαφημίσεων.

15. Ο Χριστόφορος Κολόμβος δεν ζήτησε οδηγίες. Ούτε κι εμείς.

16. Όλοι οι άνδρες βλέπουν μόνο 16 χρώματα όπως οι default ρυθμίσεις των Windows.Το ροδάκινο και το κολοκύθι είναι φρούτα κι ΟΧΙ χρώματα. Δεν έχουμε ιδέα τι είναι το «βεραμάν».

17. Αν μας τρώνε θα τα ξύσουμε. Έτσι συνηθίζεται.

18. Όταν σας ρωτήσουμε αν έχετε κάτι και μας πείτε «όχι» θα το λάβουμε ως έχει. Το ξέρουμε ότι λέτε ψέματα αλλά δεν αξίζει τη φασαρία.

19. Αν μας κάνετε μια ερώτηση για την οποία δεν θέλετε απάντηση, περιμένετε μια απάντηση που δεν θέλετε να ακούσετε.

20. Όταν πηγαίνουμε κάπου Ο,ΤΙ και να βάλετε μας αρέσει. Σοβαρολογούμε.

21. Μην μας ρωτάτε τι σκεφτόμαστε εκτός κι αν είστε προετοιμασμένες να συζητήσετε μαζί μας θέματα όπως το ποδόσφαιρο, οι γυναίκες ή τα video games.

22. Έχουμε αρκετά ρούχα

23. Έχετε αρκετά ρούχα

24. Σας ευχαριστούμε που διαβάσατε του κανόνες. Το ξέρουμε πως θα κοιμηθούμε απόψε στον καναπέ αλλά δεν πειράζει. Είναι όπως στο camping.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απʼ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας ταʼλεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.

Ωστόσο, δεν έκανε ποτέ κουβέντα για τη χούντα και τα σχετικά με τον πάνω κόσμο, των ζώντων ελλήνων. Αυτών που ακόμα δεν ήξεραν τίποτα για τη μεγάλη ευκαιρία που θα τους προσέφερε το Πολυτεχνείο αργότερα, ώστε να νοιώσουν κι αυτοί λιγάκι αντιφασίστες, χαμένοι μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοκρατών που πολιορκούσαν το Πολυτεχνείο.

Το μεγάλο πλήθος παρέχει ασφάλεια. Όσους κι αν συλλάβουν, όσους κι αν σκοτώσουν, ξέρεις πως οι πιθανότητες να σου συμβεί κακό είναι περίπου ίσες με τις πιθανότητες να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Ρισκάρεις λοιπόν, σχεδόν εκ του ασφαλούς κι έτσι ανέξοδα αποχτάς το δικαίωμα να παριστάνεις τον αντιστασιακό. Πού ήταν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι όταν τους είχαμε ανάγκη; Μα, περίμεναν να ξεθυμάνει η χολέρα που λέγεται χούντα για να βγουν από το καβούκι, αυτοί οι καλοί νοικοκυραίοι.

Ο λαός της Αθήνας έβλεπε την χούντα να καταρρέει από τα ίδια της τα ανομήματα και μπήκε στον εύκολο αγώνα, έτσι για την τιμή των όπλων, που λέμε, και ίσα-ίσα για να λέμε πως την χούντα την έριξε ο λαός, τη στιγμή που και οι κότες ξέρουν εκείνο που καμώνονται πως δεν ξέρουν τα μουλάρια, ότι δηλαδή η χούντα έπεσε γιατί σάπισε. Γιατί, λοιπόν, σκοτώνονται να μαζέψουν τα σάπια φρούτα που κάθε χρόνο πέφτουν κάτω από το δέντρο του Πολυτεχνείου οι όψιμοι αντιστασιακοί; Και, βέβαια, δεν αναφέρομαι εδώ στους έτσι κι αλλιώς ζωηρούς έφηβους που, με κάθε ευκαιρία, το παίζουν επαναστάτες…ή περίπου.

Βρισκόμουν από την πρώτη μέρα της δικτατορίας στον προθάλαμο της κόλασης και ήδη είχα αρχίσει να εξοικειώνομαι σιγά-σιγά με την ιδέα ενός θανάτου διά τυφεκισμού. Εκείνους τους πρώτους μήνες της αναγέννησης του φοίνικα από τις παλιές του στάχτες, που ξέμειναν από άλλους καιρούς, κανείς δεν ήξερε πως θα εξελιχτούν τα πράγματα.

Οι αντιστασιακοί σε ένα χρόνο, όταν θα γίνει φανερό πως η χούντα είναι της πλάκας, θα πληθύνουν πολύ. Εύκολα αντιστέκεται κανείς όταν ξέρει πως τουλάχιστον η ζωή του δεν κινδυνεύει. Όμως, εμείς είχαμε αρχίσει την αντίσταση κατά της χούντας από την πρώτη κιόλας μέρα, χωρίς να νοιαστούμε και πολύ για τις συνέπειες της στράτευσής μας. Δεν ήμασταν μέλη της «Δημοκρατικής Άμυνας» που πάρα πολύ όψιμα αποφάσισαν να αντισταθούν κι αυτοί στη χούντα, κυρίως δια συνεδριάσεων.

Ήμασταν νέοι κομμουνιστές, που μπορεί να μην είχαμε ακόμα ιδιαίτερα αναπτυγμένη την πολιτική μας συνείδηση, πάντως συνείδηση του κινδύνου είχαμε. Το γεγονός πως τα ιδανικά μας αργότερα θα στραπατσαριστούν κι εδώ στην Ελλάδα, όπως παντού, απʼτους χυδαίους γραφειοκράτες, δεν μειώνει την αξία της στράτευσής μας σε έναν αγώνα που όχι μόνο δεν γινόταν για τα προσωπικά μας συμφέροντα, αλλά τα έβλαπτε στα σίγουρα.

Είχα μπει στο αγώνα κατά της χούντας από την πρώτη κιόλας μέρα της δικτατορίας. Αλλά στα μετά την πτώση της χούντας χρόνια δεν πήγα να γραφτώ στο σύλλογο των αντιστασιακών, για να μπορέσω να εξαργυρώσω σε κάποιο δημόσιο ταμείο τη μικρή, την ελάχιστη προσφορά μου στον αγώνα κατά της νέας παραλλαγής του παλιού φασισμού. Ούτε δέχτηκα να γραφτώ στην ΕΣΗΕΑ, το επαγγελματικό μου σωματείο, ως αντιστασιακός. Ούτε πήγα να εξαγοράσω τα εφτά χρόνια της δικτατορίας για να μου αναγνωριστούν ως συντάξιμα.

Κι όταν κάποτε απόχτησα τα από το καταστατικό της ΕΣΗΕΑ προβλεπόμενα τυπικά προσόντα και πήγα να γραφτώ στο επαγγελματικό μου σωματείο, με απέρριψαν ως στερούμενο… ουσιαστικών προσόντων. Πέντε χρόνια απέρριπταν συνεχώς την αίτησή μου. Φαίνεται πως ούτε μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια κατάφερα να αποκτήσω ουσιαστικά προσόντα ως δημοσιογράφος. Και ξέρετε ποιοι αντέδρασαν περισσότερο στην εγγραφή μου; Αυτοί που γράφτηκαν ως αντιστασιακοί!

Για μένα, η πιο σημαντική πράξη ήταν το ότι μπόρεσα και αντιστάθηκα στον πειρασμό να εξαργυρώσω καθʼοιονδήποτε τρόπο τη στράτευσή μου στον αγώνα κατά της χούντας. Κι ακόμα, το ότι πέτυχα την εγγραφή μου στην ΕΣΗΕΑ με δικαστική απόφαση. Ήμουν ο πρώτος δημοσιογράφος που εγγραφόταν στο επαγγελματικό του σωματείο με δικαστική απόφαση. Και η νομολογία που δημιουργήθηκε άνοιξε το δρόμο για πολλούς συναδέλφους. Δεν έχει σημασία που έχασα εφτά συντάξιμα χρόνια. Κέρδισα την αξιοπρέπειά μου. Άλλωστε από αξιοπρέπεια μάλλον παρά για λόγους ιδεολογικούς στρατεύτηκα στον αγώνα κατά της χούντας.

Πάντα έλεγα πως, ναι μεν είμαι κομμουνιστής, αλλά ποτέ δεν ισχυρίστηκα πως από κομμουνιστής σκέτα είμαι επιπροσθέτως και καλός κομμουνιστής. Άλλωστε ένας ρεβιζιονιστής από πεποίθηση, όπως εγώ, ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει καλός κομμουνιστής. Εν πάση περιπτώσει, ήμουν και παραμένω ένας ελεύθερος σκοπευτής, που πάει με αυτούς που τον έχουν ανάγκη, και όχι με εκείνους που τους έχει ανάγκη για να τη βολέψει. Στρατεύτηκα με το κομμουνιστικό ΠΑΜ όχι γιατί με επιστράτευσε το κόμμα, αλλά γιατί έτσι έκρινα σκόπιμο.

Όπως και να΄ναι, το καλοκαίρι του 1968 είμαι ελεύθερος, ύστερα από δέκα μήνες φυλακή. Εντάξει, ήμουν ελεύθερος, αλλά τι να την κάνω την ελευθερία χωρίς δουλειά, χωρίς τους φίλους που είχαν σκορπίσει εδώ και κει στην Ευρώπη, στα νησιά και στις φυλακές; Το πρώτο που σκέφτηκα ύστερα από μια εβδομάδα ελεύθερου βίου ήταν να κάνω κάτι κατεπειγόντως ώστε να ξαναμπώ φυλακή, ή έστω εξορία. Το σκέφτηκα μεν σοβαρά, όμως ήταν αδύνατο να έχω επαφή με κάποια αντιστασιακή οργάνωση. Αφενός γιατί οι αντιστασιακές οργανώσεις είχαν ήδη μετακομίσει στο εξωτερικό για να κάνουν από κει τουριστική αντίσταση εκ του ασφαλούς, και αφετέρου διότι ήμουν ήδη σεσημασμένος, και οι συνωμοτικοί κανόνες λεν να μην πλησιάζεις τους σεσημασμένους.

Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε σοβαρή αντίσταση κατά της χούντας.

Η αντίσταση ήταν λίγο ως πολύ πλατωνική, εκτός απʼτην ηρωική μεν αλλά δυστυχώς αποτυχημένη απόπειρα του Αλέξανδρου Παναγούλη να σκοτώσει το δικτάτορα. Όλες οι προσπάθειες για οργάνωση ένοπλης αντίστασης έμειναν σχέδια, ενώ οι βομβιστικές ενέργειες κάποιων ζωηρών και ριψοκίνδυνων γίνονταν ερήμην των μεγαλυτέρων σε αριθμό αντιστασιακών οργανώσεων, του ΠΑΜ και του ΠΑΚ. Ούτε το πεπειραμένο ΚΚΕ ενέκρινε την βίαιη εξέγερση, τώρα που και τα αστικά κόμματα θα την επιθυμούσαν πολύ. Τελικά το πράγμα περιορίστηκε σε μία τουριστικού τύπου αντίσταση απʼτο εξωτερικό, όπου πρωταγωνιστούσε, όπως και στο κυρίως ειπείν θέατρο, η πληθωρική Μελίνα Μερκούρη, που το έπαιζε Πασιονάρια.

Ακούστε τώρα και τον Γιώργο Σεφέρη στο περίφημο κείμενο του κατά της χούντας , γραμμένο το Μάρτιο του 1969 . Του χρειάστηκαν δυο χρόνια για να αποφασίσει να μιλήσει , λίγο πριν πεθάνει :

« Είναι μια κατάσταση ( η χούντα) που όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές με πόνο και μόχθο πάνε κι αυτές να καταποντιστούν μέσα στο έλος , μέσα στα τελματωμένα νερά. Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου.."

Γιατί κύριε ; Είναι στάση πνευματικού ανθρώπου αυτή; "Είμαι ένας άνθρωπος χωρίς κανένα πολιτικό δεσμό και μπορώ να πω χωρίς φόβο και πάθος : Βλέπω μπροστά μου το γκρεμό που μας οδηγεί η καταπίεση.Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει . Είναι εθνική επιταγή…"

Σύμφωνοι , σεβαστέ μου , μεγάλε ποιητή.Όμως και οι δικτάτορες για εθνική επιταγή μιλούν . Ποιες από τις δυο εθνικές επιταγές είναι η σωστή ; Σας βεβαιώ καμία . Η δικτατορία δεν είναι λύση . Όμως ούτε η μεγαλόστομη αοριστολογία ενός σπουδαίου ποιητή που συνήθισε να κρύβεται πίσω απ` την αμφισημία της ποίησης είναι λύση .

Πάντως ο Σεφέρης μίλησε . Ο Ελύτης δε μίλησε. Πάρα πολλοί δε μίλησαν.

Ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης, γνωστός και ως «πίθηκος», ήταν πολύ άτυχος. Διορίστηκε πρωθυπουργός την 8η Οκτωβρίου 1973, και ενάμιση μήνα μετά την ορκωμοσία του, εκδηλώνεται η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ήρθε στην εξουσία υποτίθεται για να εκτονώσει την κατάσταση και να κατασιγάσει τα πάθη μετά την εξέγερση της Νομικής αλλά τα πάθη φούντωσαν εντελώς απροσδόκητα στο Πολυτεχνείο από την 14η Νοεμβρίου 1973 που αρχίζει η κατάληψη, μέχρι τη νύχτα του Σαββάτου προς Κυριακή της 17ης Νοεμβρίου, που τα τανκς θα σπάσουν την πόρτα και θα καταστείλουν την αυθόρμητη, αυτοκαθοδηγούμενη και ακαθοδήγητη από τα κόμματα φοιτητική εξέγερση.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η εξέγερση του Πολυτεχνείου ονομάστηκε έπος. Τούτη η αυθόρμητη παθητική αντίσταση στη χούντα έχει μάλλον έναν λυρικό παρά έναν επικό χαρακτήρα. Και η επέλαση των τανκς κατά των νεαρών αόπλων έχει περισσότερη σχέση με γκραν κινιόλ μέσα στη νύχτα παρά με έπος.

Το «έπος» δημιούργησε εντελώς κατά λάθος μια «ηρωίδα», τη Μαρία Δαμανάκη, της οποίας ο ηρωισμός συνίσταται στην εκφώνηση -από το ραδιόφωνο των φοιτητών- των συνθημάτων και των ανακοινώσεων της συντονιστικής επιτροπής.

Πάντως πολλοί είχαν την ευκαιρία να βάλουν υποψηφιότητα για πολιτικοί εκεί μέσα στο Πολυτεχνείο. Για τον Μίμη Ανδρουλάκη, τον Κώστα Λαλιώτη και τον Στέφανο Τζουμάκα, ηγετικά στελέχη της εξέγερσης, ο δρόμος προς τη Βουλή, την πολιτική σκηνή, το πολιτικό παρασκήνιο και την εν γένει ελληνική πολιτική αθλιότητα, ξεκινάει από κει.

Δεν πήγα ποτέ στο Πολυτεχνείο, ούτε μέσα ούτε έξω, ούτε τότε ούτε αργότερα. Δεν πήρα ποτέ μέρος στις προσκοπικές τελετές και τις ηλίθιες πορείες κατά την ημέρα της «επετείου του Πολυτεχνείου» τούτο το μεγάλο συλλογικό άλλοθι για την ηθική ανεπάρκεια ενός ολόκληρου λαού.

Πρόκειται για ένα πολύ βολικό άλλοθι, που το οικειοποιήθηκαν όσοι νοιώθουν την ανάγκη να ξεπλύνουν την ντροπή για την απέραντη δειλία τους επί έξι ολόκληρα χρόνια.

Πηγές:

1. Βασίλη Ραφαηλίδη, Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο, σελ.397-401, 402,408-9,419-20,444.

2. Βασίλη Ραφαηλίδη, Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830-1974, σελ.419,436-7.

http://www.lifo.gr/team/readersdigest/27586

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκαν οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια των εργασιών του ετήσιου Εθνικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων (Π.Ο.Υ.Ο.Ε.Β.), στις 11 και 12 Νοεμβρίου 2011 στην αίθουσα συνεδρίων του Ξενοδοχείου ΒΕΡΜΙΟΝ, στον Άγιο Νικόλαο Νάουσας.

Το θέμα του 6^ου Εθνικού Συμβουλίου πλην της ενημέρωσης για το Ενιαίο Μισθολόγιο Βαθμολόγιο, ήταν «Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων – Παρόν, Μέλλον, Προοπτικές, Συμβολή στην ανάπτυξη του πρωτογενή Τομέα».

Στο Εθνικό Συμβούλιο πέραν των συναδέλφων που προέρχονται από όλα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας, μας τίμησαν με την παρουσία τους οι: Αναστάσιος Καραμπατζός Δήμαρχος Νάουσας, Μπαλτατζιδου Δώρα Περιφερειακή Σύμβουλος, Γρηγόρης Αλεξιάδης Περιφερειακός Σύμβουλος Αντιπρόεδρος ΠΑΣΕΓΕΣ & Μέλος του Δ.Σ. ΓΟΕΒ Θεσ/κης, Βασιλείου Γεώργιος Αντιδήμαρχος Νάουσας, Βοριατζίδης Κων/νος Αντιδήμαρχος Βέροιας, Παπαδόπουλος Κώστας Πρόεδρος ΔΕΥΑΝ, Παπαστόϊκας Ιωάννης Πρόεδρος ΤΟΕΒ Νάουσας, Πρόεδροι των Τ.Ο.Ε.Β. Ημαθίας, Πέλλας, Θεσσαλονίκης.

Ο τακτικός ερευνητής του Ινστιτούτου Εγγείων Βελτιώσεων του ΙΘΙΑΓΕ-ΥΠΑΑΤ κ. Αθανάσιος Πανώρας με την εισήγηση του συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχία των εργασιών.-

http://pouoeb.blogspot.com/2011/11/6-1-11-2011_13.html

και   http://pouoeb.blogspot.com/2011/11/6-1-11-2011.html

φωτογραφίες  από το εθνικό συμβούλιο στη Νάουσα

Διαδικασία διπλής απόσταξης τσίπουρου στο καζάνι του Γιώργου Γκόγκου στη Νάουσα. Το καζάνι βρίσκεται δίπλα στην Αγία Παρασκευή, στον στραβό πλάτανο και είναι από τα παλαιότερα και πιο παραδοσιακά στη Νάουσα. Σήμερα στο βίντεο και η τρίτη γενιά, συνεχίζει την παράδοση. Ο Δημήτρης Γκόγκος του Γιώργου, επί τω έργω…..

Συνέχεια από τη δημοσίευση της 12ης Νοεμβρίου 2010. http://bliatkas.blogspot.com/2010/11/2010.html

MEPOΣ TETAPTO – Ειδικές τελικές και μεταβατικές διατάξεις > TMHMA Δ΄ – Ακροτελεύτια διάταξη

Άρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

1. Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Αθήνα, 2008
O ΠΡOΕΔΡOΣ ΤΗΣ ΒOΥΛΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΣΙΟΥΦΑΣ

Να μην ξεχνάμε ότι : Ο Ζαν Κλόντ Γιούνκερ μετά την ψήφιση του μνημονίου δήλωσε “περιορίζεται η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων”.

http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/article-124/

Ο 1^ος λογαριασμός που θα έχει προστεθεί ο φόρος ακίνητης περιουσίας (ο οποίος πλέον είναι μόνιμος!!!!), θα έρθει μέσα στον Οκτώβρη .

Καλό είναι, αν βέβαια μπορούμε, να έχουμε εξοφλήσει τους προηγούμενους λογαριασμούς.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι έχουμε 85 μέρες περιθώριο από την επίδοσή του λογαριασμού για να τον εξοφλήσουμε και 25 ημέρες μετά την έγγραφη ειδοποίησή μας με τον επόμενο λογαριασμό, μέχρι την επικείμενη διακοπή ρεύματος.

Πρέπει να γνωρίζουμε επίσης ότι δυνατότητα διακανονισμού για τον φόρο δεν προβλέπεται (το αποφάσισε η «δημοκρατική» μας κυβέρνηση).

Μπορούμε να πάμε να πληρώσουμε το ποσό για την παροχή ρεύματος στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (είτε ατομικά, είτε συλλογικά). Η σύμβαση με την ΔΕΗ αφορά μόνο την παροχή ρεύματος και όχι τους φόρους. Αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί νομικά στην συνέχεια.

Χρήσιμες πληροφορίες:

Πέντε μήνες χρειάζεται το μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ για να ολοκληρώσει την αποστολή των εκκαθαριστικών για το τέλος ακινήτων, σύμφωνα με τη ΓΕΝΟΠ, που σημαίνει ότι το τέλος για το 2011 θα πληρωθεί τους πρώτους μήνες του 2012.

Η Ομοσπονδία αναφέρει, επίσης, ότι το κόψιμο της παροχής ρεύματος «δεν είναι εφικτό, καθώς σε παρά πολλά ακίνητα είναι ανέφικτη η είσοδος σε συνεργεία της ΔΕΗ, επειδή οι μετρητές βρίσκονται σε εσωτερικούς απροσπέλαστους χώρους κλπ» κι «εφόσον πολλοί καταναλωτές αρνηθούν την είσοδο σε συνεργεία της ΔΕΗ για αποκοπή των παροχών ρεύματος θα χρειασθούν ‘στρατιές εισαγγελέων’ και απεριόριστες διμοιρίες ΜΑΤ».

Δεν έχουμε κανένα λόγο να φοβόμαστε! Αν αρνηθούμε μαζικά να πληρώσουμε:

· Θα δημιουργηθεί χάος στο μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ.

· Μα κυρίως θα δημιουργηθεί χάος και πανικός στην κυβέρνηση της Τρόικας και του ΔΝΤ!

Επειδή τα μέτρα τους δεν έχουν τελειωμό,

ας τελειώνουμε μια και καλή με αυτούς!

Όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούμε να τα καταφέρουμε!